أنا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ ، ثنا سُفْيَانُ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَجْلانَ . ح وَثنا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، نا سُفْيَانُ ، عَنِ ابْنِ عَجْلانَ . ح وَثنا أَيْضًا سَعِيدٌ ، نا سُفْيَانُ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ . ح وَثنا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، نا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ . وَثنا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ ، ثنا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ ، قَالا : ثنا ابْنُ عَجْلانَ ، هَذَا حَدِيثُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، يَقُولُ : " إِنِّي قَدْ بَدِنْتُ ، فَلا تُبَادِرُونِي بِالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ ، فَإِنَّكُمْ مَهْمَا أَسْبِقْكُمْ بِهِ إِذَا رَكَعْتُ ، تُدْرِكُونِي بِهِ إِذَا رَفَعْتُ ، وَمَهْمَا أَسْبِقْكُمْ بِهِ إِذَا سَجَدْتُ ، تُدْرِكُونِي بِهِ إِذَا رَفَعْتُ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : لَمْ يَذْكُرِ الْمَخْزُومِيُّ فِي حَدِيثِ يَحْيَى : " وَمَهْمَا أَسْبِقْكُمْ بِهِ إِذَا سَجَدْتُ " إِلَى آخِرِهِ . وَقَالَ يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ : " إِنِّي قَدْ بَدِنْتُ أَوْ بَدَّنْتُ "
Muoviya (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Men semirib qoldim; bas, rukuʼ va sajdada mendan oldin oʻtmang. Chunki men rukuʼga oʻtganimda sizdan qancha oldin oʻtmay, boshimni koʻtarganimda menga yetib olasiz; sajdaga oʻtganimda sizdan qancha oldin oʻtmay, boshimni koʻtarganimda menga yetib olasiz». Abu Bakr aytdi: Maxzumiy Yahyoning hadisida: «Sajdaga oʻtganimda sizdan qancha oldin oʻtmay» (degan soʻzni) oxirigacha zikr qilmadi. Yahyo ibn Hakim esa: «Men badintu — yoki: baddantu (semirib qoldim)», dedi.Муовия (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Мен семириб қолдим; бас, рукуъ ва саждада мендан олдин ўтманг. Чунки мен рукуъга ўтганимда сиздан қанча олдин ўтмай, бошимни кўтарганимда менга етиб оласиз; саждага ўтганимда сиздан қанча олдин ўтмай, бошимни кўтарганимда менга етиб оласиз». Абу Бакр айтди: Махзумий Яҳёнинг ҳадисида: «Саждага ўтганимда сиздан қанча олдин ўтмай» (деган сўзни) охиригача зикр қилмади. Яҳё ибн Ҳаким эса: «Мен бадинту — ёки: бадданту (семириб қолдим)», деди.