Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bizda bir boʻyra bor edi, uni kunduzi yozar edik, Rasululloh ﷺ esa kechasi undan (oʻzlariga) hujra qilib, unda namoz oʻqir edilar. Musulmonlardan bir necha kishi u zotni izlab kelib, u zotning namozlari bilan namoz oʻqiy boshladilar. U zot ularni bilib qolib: «Amaldan qoʻlingizdan kelganini oʻz zimmangizga olinglar; chunki sizlar zerikmagunlaringizcha Alloh (savob berishdan) toʻxtamaydi», dedilar. U zotga amallarning eng sevimlisi — oz boʻlsa ham, davomli qilinadigani edi; u zot bir namozni oʻqisalar, uni (davomli) mahkam tutar edilar. Bu Abdul-Jabborning hadisidir. Said ibn Abdurahmon esa: Buni bir necha kishi eshitib, u zotning namozlari bilan namoz oʻqidilar, dedi va qoʻshimcha qildi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlar haqingizda qoʻlingizdan kelmaydigan bir ishga buyurilishimdan qoʻrqdim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бизда бир бўйра бор эди, уни кундузи ёзар эдик, Расулуллоҳ ﷺ эса кечаси ундан (ўзларига) ҳужра қилиб, унда намоз ўқир эдилар. Мусулмонлардан бир неча киши у зотни излаб келиб, у зотнинг намозлари билан намоз ўқий бошладилар. У зот уларни билиб қолиб: «Амалдан қўлингиздан келганини ўз зиммангизга олинглар; чунки сизлар зерикмагунларингизча Аллоҳ (савоб беришдан) тўхтамайди», дедилар. У зотга амалларнинг энг севимлиси — оз бўлса ҳам, давомли қилинадигани эди; у зот бир намозни ўқисалар, уни (давомли) маҳкам тутар эдилар. Бу Абдул-Жабборнинг ҳадисидир. Саид ибн Абдураҳмон эса: Буни бир неча киши эшитиб, у зотнинг намозлари билан намоз ўқидилар, деди ва қўшимча қилди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизлар ҳақингизда қўлингиздан келмайдиган бир ишга буюрилишимдан қўрқдим», дедилар.