نا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ ، عَنْ سَعِيدٍ وَهُوَ ابْنُ أَبِي هِلالٍ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سَعِيدٍ ، أَنَّهُ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَا ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، فَوَجَدْنَاهُ قَائِمًا يُصَلِّي ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ . وَقَالَ : أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالسُّقْيَا أَوْ بِالْقَاحَةِ ، قَالَ : " أَلا رَجُلٌ يَنْطَلِقُ إِلَى حَوْضِ ألايَايَةِ فَيَمْدُرَهُ ، وَيَنْزِعَ فِيهِ ، وَيَنْزِعَ لَنَا فِي أَسْقِيَتِنَا حَتَّى نَأْتِيَهُ ؟ " فَقُلْتُ : أَنَا رَجُلٌ ، وَقَالَ جَابِرُ بْنُ صَخْرٍ : أَنَا رَجُلٌ ، فَخَرَجْنَا عَلَى أَرْجُلِنَا حَتَّى أَتَيْنَاهَا أَصِيلا ، فَمَدَرْنَا الْحَوْضَ ، وَنَزَعْنَا فِيهِ ، ثُمَّ وَضَعْنَا رُءُوسَنَا حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ ، أَقْبَلَ رَجُلٌ حَتَّى وَقَفَ عَلَى الْحَوْضِ ، فَجَعَلَتْ نَاقَتُهُ تُنَازِعُهُ عَلَى الْحَوْضِ ، وَجَعَلَ يُنَازِعُهَا زِمَامَهَا ، ثُمَّ قَالَ : " أَتَأْذَنَانِ ثَمَّ أَشْرَعُ ؟ " فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقُلْنَا : نَعَمْ بِأَبِينَا أَنْتَ وَأُمِّنَا ، فَأَرْخَى لَهَا ، فَشَرِبَتْ حَتَّى ثَمِلَتْ ، ثُمَّ قَالَ لَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ : فَدَنَا حَتَّى أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِالْعَرْجِ ، فَخَرَجَ لِبَعْضِ حَاجَتِهِ ، فَصَبَبْتُ لَهُ وَضُوءًا فَتَوَضَّأَ ، فَالْتَحَفَ بِإِزَارِهِ ، فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ ، فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ ، ثُمَّ أَتَاهُ آخَرُ ، فَقَامَ عَنْ يَسَارِهِ ، فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي ، وَصَلَّيْنَا مَعَهُ ثَلاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً بِالْوِتْرِ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : إِخْبَارُ ابْنِ عَبَّاسٍ : بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ مِنْ هَذَا الْبَابِ
Amr ibn Abu Said aytdi: Men va Abu Salama ibn Abdurahmon Jobir ibn Abdullohning huzuriga kirdik va uni tik turib namoz oʻqiyotgan holda topdik — soʻng u hadisni zikr qildi. (Jobir) dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan yoʻlga chiqdik; Suqyoda — yoki Qohada — boʻlganimizda u zot: «Bir kishi borib, hovuzni loy bilan tuzatib, unga suv tortsa va biz kelgunimizcha meshlarimizga ham suv tortib qoʻysa (boʻlmaydimi)?» dedilar. Men: Men bir kishiman, dedim; Jobir ibn Saxr ham: Men bir kishiman, dedi. Biz piyoda chiqdik va u yerga kech kirganda yetib bordik. Hovuzni loy bilan tuzatdik va unga suv tortdik, soʻng boshimizni qoʻyib (uxladik). Tun yarim boʻlganida bir kishi kelib, hovuz oldida toʻxtadi; uning tuyasi hovuzga (intilib) u bilan tortishar, u esa jilovini tortar edi. Soʻng u: «Ikkovingiz izn berasizlarmi, (tuyani) suvga soʻqsam?» dedi. Qarasak, u Rasululloh ﷺ ekanlar. Biz: Ha, ota-onamiz sizga fido boʻlsin, dedik. U zot (tuyaga) jilovni boʻshatdilar, u qonguncha ichdi. Soʻng Jobir ibn Abdulloh bizga aytdi: U zot yaqinlashib, Arjdagi Bathoda (tuyani) choʻktirdilar va hojatlaridan biri uchun chiqdilar. Men u zotga taharat suvini quydim, u zot taharat qildilar, soʻng izorlariga oʻralib oldilar. Men u zotning chap tomonlarida turdim, u zot meni oʻng tomonlariga oʻtkazdilar. Soʻng boshqa bir kishi kelib, chap tomonlarida turdi. Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib namoz oʻqidilar, biz ham u zot bilan vitr bilan birga oʻn uch rakat oʻqidik. Abu Bakr aytdi: Ibn Abbosning: Xolam Maymunanikida tunadim, shunda Nabiy ﷺ kechasi turib namoz oʻqidilar, degan xabari shu bobdandir.Амр ибн Абу Саид айтди: Мен ва Абу Салама ибн Абдураҳмон Жобир ибн Абдуллоҳнинг ҳузурига кирдик ва уни тик туриб намоз ўқиётган ҳолда топдик — сўнг у ҳадисни зикр қилди. (Жобир) деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан йўлга чиқдик; Суқёда — ёки Қоҳада — бўлганимизда у зот: «Бир киши бориб, ҳовузни лой билан тузатиб, унга сув тортса ва биз келгунимизча мешларимизга ҳам сув тортиб қўйса (бўлмайдими)?» дедилар. Мен: Мен бир кишиман, дедим; Жобир ибн Сахр ҳам: Мен бир кишиман, деди. Биз пиёда чиқдик ва у ерга кеч кирганда етиб бордик. Ҳовузни лой билан тузатдик ва унга сув тортдик, сўнг бошимизни қўйиб (ухладик). Тун ярим бўлганида бир киши келиб, ҳовуз олдида тўхтади; унинг туяси ҳовузга (интилиб) у билан тортишар, у эса жиловини тортар эди. Сўнг у: «Икковингиз изн берасизларми, (туяни) сувга сўқсам?» деди. Қарасак, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Биз: Ҳа, ота-онамиз сизга фидо бўлсин, дедик. У зот (туяга) жиловни бўшатдилар, у қонгунча ичди. Сўнг Жобир ибн Абдуллоҳ бизга айтди: У зот яқинлашиб, Арждаги Батҳода (туяни) чўктирдилар ва ҳожатларидан бири учун чиқдилар. Мен у зотга таҳарат сувини қуйдим, у зот таҳарат қилдилар, сўнг изорларига ўралиб олдилар. Мен у зотнинг чап томонларида турдим, у зот мени ўнг томонларига ўтказдилар. Сўнг бошқа бир киши келиб, чап томонларида турди. Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб намоз ўқидилар, биз ҳам у зот билан витр билан бирга ўн уч ракат ўқидик. Абу Бакр айтди: Ибн Аббоснинг: Холам Маймунаникида тунадим, шунда Набий ﷺ кечаси туриб намоз ўқидилар, деган хабари шу бобдандир.