نا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، نا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ، وَعُثْمَانُ يَعْنِي ابْنَ عمر ، قَالا : ثنا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعْدٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : حُبِسْنَا يَوْمَ الْخَنْدَقِ عَنِ الصَّلاةِ ، حَتَّى كَانَ بَعْدَ الْمَغْرِبِ بِهَوِيٍّ مِنَ اللَّيْلِ ، حَتَّى كُفِينَا ، وَذَلِكَ قَوْلُهُ : وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا " فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلالا ، فَأَقَامَ الصَّلاةَ ، فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ ، كَأَحْسَنِ مَا كَانَ يُصَلِّيهَا ، ثُمَّ أَقَامَ ، فَصَلَّى الْعَصْرَ مِثْلَ ذَلِكَ ، ثُمَّ أَقَامَ ، فَصَلَّى الْمَغْرِبَ مِثْلَ ذَلِكَ ، ثُمَّ أَقَامَ ، فَصَلَّى الْعِشَاءَ كَذَلِكَ " ، قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ صَلاةُ الْخَوْفِ فَرِجَالا أَوْ رُكْبَانًا . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَدْ خَرَّجْتُ إِمَامَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلاةِ الْفَجْرِ بَعْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ لَيْلَةَ نَامُوا عَنِ الصَّلاةِ حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ ، فِيمَا مَضَى مِنْ هَذَا الْكِتَابِ ، وَهُوَ مِنْ هَذَا الْبَابِ أَيْضًا
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xandaq kuni biz namozdan toʻsildik, hatto shomdan keyin kechaning bir qismi oʻtdi, toki bizga kifoya qilindi. Alloh azza va jallaning: {Alloh moʻminlarga jangda kifoya qildi. Alloh kuchli va qudratli edi} degani shudir. Shunda Rasululloh ﷺ Bilolni chaqirdilar, u iqoma aytdi va Rasululloh ﷺ peshinni — oʻzlari oʻqiganlarining eng chiroylisi kabi — oʻqidilar. Soʻng iqoma aytildi va shunday qilib asrni oʻqidilar; soʻng iqoma aytildi va shunday qilib shomni oʻqidilar; soʻng iqoma aytildi va shunday qilib xuftonni oʻqidilar. Bu {piyoda yoki ulov ustida} oʻqiladigan xavf namozi nozil boʻlishidan oldin edi. Abu Bakr aytdi: Nabiy ﷺ ning quyosh chiqqandan keyin — namozdan uxlab qolgan oʻsha kechada — bomdodga imomlik qilganlarini bu kitobning oʻtgan qismida keltirganman; u ham shu bobdandir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хандақ куни биз намоздан тўсилдик, ҳатто шомдан кейин кечанинг бир қисми ўтди, токи бизга кифоя қилинди. Аллоҳ азза ва жалланинг: {Аллоҳ мўминларга жангда кифоя қилди. Аллоҳ кучли ва қудратли эди} дегани шудир. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Билолни чақирдилар, у иқома айтди ва Расулуллоҳ ﷺ пешинни — ўзлари ўқиганларининг энг чиройлиси каби — ўқидилар. Сўнг иқома айтилди ва шундай қилиб асрни ўқидилар; сўнг иқома айтилди ва шундай қилиб шомни ўқидилар; сўнг иқома айтилди ва шундай қилиб хуфтонни ўқидилар. Бу {пиёда ёки улов устида} ўқиладиган хавф намози нозил бўлишидан олдин эди. Абу Бакр айтди: Набий ﷺ нинг қуёш чиққандан кейин — намоздан ухлаб қолган ўша кечада — бомдодга имомлик қилганларини бу китобнинг ўтган қисмида келтирганман; у ҳам шу бобдандир.