أنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ ، أَنَّهُ عَقِلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , وَعَقِلَ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ دَلْو مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ فِي وَجْهِهِ , فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيُّ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، يَقُولُ : كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ , فَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ , قَالَ : فَشَقَّ عَلَيَّ أَنْ أَجْتَازَهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ , فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقُلْتُ لَهُ : إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ مِنْ بَصَرِي , وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ , فَيَشُقُّ عَلَيَّ أَنْ أَجْتَازَهُ , فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِيَنِي ، " فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مُصَلًّى أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى " , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " سَأَفْعَلُ " , فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَ مَا امْتَدَّ النَّهَارُ , فَاسْتَأْذَنَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ , فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ : " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ فِي بَيْتِكَ ؟ " , فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ , فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ , وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ ، فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ , ثُمَّ سَلَّمَ , وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ
Itbon ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mahmud ibn Rabiʼ al-Ansoriy Rasululloh ﷺ ni va u zot — ularning hovlisidagi quduq chelagidan olib — uning yuziga purkagan bir hovuch suvni eslar edi. Mahmud aytdi: Men Itbon ibn Molik al-Ansoriy — u Rasululloh ﷺ bilan birga Badrda hozir boʻlganlardan edi — ning shunday deganini eshitdim: «Men Bani Salimda oʻz qavmimga imomlik qilar edim va men bilan ular orasida bir vodiy bor edi; yomgʻir yoqqanda uni kechib, ularning masjidiga borishim menga qiyin boʻlar edi. Bas, men Rasululloh ﷺ ning oldilariga bordim va: ‹Mening koʻzim xira boʻlib qoldi, men bilan qavmim orasidagi vodiy esa yomgʻir yoqqanda suvga toʻlib oqadi va uni kechib oʻtishim menga qiyin boʻladi. Siz mening uyimga kelib, bir joyda namoz oʻqib berishingizni — men oʻsha joyni namozgoh qilib olishim uchun — istar edim›, dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Shunday qilaman›, dedilar. Bas, kun koʻtarilgach, Rasululloh ﷺ va Abu Bakr mening oldimga keldilar. Rasululloh ﷺ kirishga izn soʻradilar, men izn berdim. U zot oʻtirmasdanoq: ‹Uyingning qaysi joyida senga namoz oʻqib berishimni istaysan?› dedilar. Men u zot namoz oʻqishlarini istagan joyni koʻrsatdim. Bas, Rasululloh ﷺ turib takbir aytdilar, biz u zotning orqalarida saf tortdik; u zot ikki rakat oʻqib, soʻng salom berdilar, u zot salom berganlarida biz ham salom berdik».Итбон ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Маҳмуд ибн Рабиъ ал-Ансорий Расулуллоҳ ﷺ ни ва у зот — уларнинг ҳовлисидаги қудуқ челагидан олиб — унинг юзига пуркаган бир ҳовуч сувни эслар эди. Маҳмуд айтди: Мен Итбон ибн Молик ал-Ансорий — у Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Бадрда ҳозир бўлганлардан эди — нинг шундай деганини эшитдим: «Мен Бани Салимда ўз қавмимга имомлик қилар эдим ва мен билан улар орасида бир водий бор эди; ёмғир ёққанда уни кечиб, уларнинг масжидига боришим менга қийин бўлар эди. Бас, мен Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига бордим ва: ‹Менинг кўзим хира бўлиб қолди, мен билан қавмим орасидаги водий эса ёмғир ёққанда сувга тўлиб оқади ва уни кечиб ўтишим менга қийин бўлади. Сиз менинг уйимга келиб, бир жойда намоз ўқиб беришингизни — мен ўша жойни намозгоҳ қилиб олишим учун — истар эдим›, дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Шундай қиламан›, дедилар. Бас, кун кўтарилгач, Расулуллоҳ ﷺ ва Абу Бакр менинг олдимга келдилар. Расулуллоҳ ﷺ киришга изн сўрадилар, мен изн бердим. У зот ўтирмасданоқ: ‹Уйингнинг қайси жойида сенга намоз ўқиб беришимни истайсан?› дедилар. Мен у зот намоз ўқишларини истаган жойни кўрсатдим. Бас, Расулуллоҳ ﷺ туриб такбир айтдилар, биз у зотнинг орқаларида саф тортдик; у зот икки ракат ўқиб, сўнг салом бердилар, у зот салом берганларида биз ҳам салом бердик».