أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَزِيزٍ الأَيْلِيُّ ، أَنَّ سَلامَةَ حَدَّثَهُمْ , عَنْ عُقَيْلٍ ، أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ ، عَنْ رَجُلٍ جَامَعَ أَهْلَهُ فِي رَمَضَانَ ، قَالَ : حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ ، قَالَ : بَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , جَاءَهُ رَجُلٌ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , هَلَكْتُ . قَالَ : " وَيْحَكَ ، مَا شَأْنُكَ ؟ " قَالَ : وَقَعْتُ عَلَى أَهْلِي فِي رَمَضَانَ . قَالَ : " أَعْتِقْ رَقَبَةً " . قَالَ : مَا أَجِدُهَا . قَالَ : " صُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَ : مَا أَسْتَطِيعُ . قَالَ : " أَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَ : مَا أَجِدُهُ . قَالَ : فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ , فَقَالَ : " خُذْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ " , قَالَ : مَا أَجِدُ أَحَقَّ بِهِ مِنْ أَهْلِي , يَا رَسُولَ اللَّهِ , مَا بَيْنَ طُنُبَيِ الْمَدِينَةِ أَحَدًا أَحْوَجَ إِلَيْهِ مِنِّي . فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ . قَالَ : " خُذْهُ وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ "
Uqayl Ibn Shihobdan Ramazonda oʻz ahliga yaqinlik qilgan kishi haqida soʻradi. U dedi: Menga Humayd ibn Abdurrahmon aytdi: Menga Abu Hurayra aytdi: U dedi: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim, u zotning oldilariga bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, halok boʻldim!» dedi. U zot: «Voy senga, senga nima boʻldi?» dedilar. U: «Ramazonda ahlimga yaqinlik qildim», dedi. U zot: «Bir qul ozod qil», dedilar. U: «Topa olmayman», dedi. U zot: «Ketma-ket ikki oy roʻza tut», dedilar. U: «Qodir emasman», dedi. U zot: «Oltmish miskinni taomlantir», dedilar. U: «Topa olmayman», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺga ichida xurmo boʻlgan bir araq keltirildi. U zot: «Buni ol va sadaqa qil», dedilar. U: «Men bunga oʻz oilamdan haqliroq (kishini) topmayman. Ey Allohning Rasuli, Madinaning ikki chekkasi orasida bunga mendan muhtojroq birov yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ozigʻ tishlari koʻringuncha kuldilar va: «Uni ol va Allohdan magʻfirat soʻra», dedilar.Уқайл Ибн Шиҳобдан Рамазонда ўз аҳлига яқинлик қилган киши ҳақида сўради. У деди: Менга Ҳумайд ибн Абдурраҳмон айтди: Менга Абу Ҳурайра айтди: У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим, у зотнинг олдиларига бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳалок бўлдим!» деди. У зот: «Вой сенга, сенга нима бўлди?» дедилар. У: «Рамазонда аҳлимга яқинлик қилдим», деди. У зот: «Бир қул озод қил», дедилар. У: «Топа олмайман», деди. У зот: «Кетма-кет икки ой рўза тут», дедилар. У: «Қодир эмасман», деди. У зот: «Олтмиш мискинни таомлантир», дедилар. У: «Топа олмайман», деди. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺга ичида хурмо бўлган бир арақ келтирилди. У зот: «Буни ол ва садақа қил», дедилар. У: «Мен бунга ўз оиламдан ҳақлироқ (кишини) топмайман. Эй Аллоҳнинг Расули, Мадинанинг икки чеккаси орасида бунга мендан муҳтожроқ биров йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ озиғ тишлари кўрингунча кулдилар ва: «Уни ол ва Аллоҳдан мағфират сўра», дедилар.