حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي صَفْوَانَ الثَّقَفِيُّ , حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ , حَدَّثَنَا سُفْيَانُ , عَنْ أَبِي حَازِمٍ , عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لا تَزَالُ أُمَّتِي عَلَى سُنَّتِي مَا لَمْ تَنْتَظِرْ بِفِطْرِهَا النُّجُومَ " . قَالَ : وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ صَائِمًا أَمَرَ رَجُلا ، فَأَوْفَى عَلَى شَيْءٍ , فَإِذَا قَالَ : غَابَتِ الشَّمْسُ , أَفْطَرَ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : هَكَذَا حَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي صَفْوَانَ , وَأَهَابُ أَنْ يَكُونَ الْكَلامُ الأَخِيرُ عَنْ غَيْرِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ , لَعَلَّهُ مِنْ كَلامِ الثَّوْرِيِّ أَوْ مِنْ قَوْلِ أَبِي حَازِمٍ ، فَأُدْرِجَ فِي الْحَدِيثِ
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatim iftorini yulduzlar (chiqishi)ni kutib turmas ekan, mening sunnatim ustida boʻlaveradi», dedilar. (Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ roʻzador boʻlganlarida bir kishiga buyurar edilar, u biror baland narsaga chiqar, «Quyosh botdi», deganida u zot iftor qilardilar. Abu Bakr aytdi: Ibn Abu Safvon bizga shunday soʻzlab berdi, lekin men oxirgi soʻz Sahl ibn Saʼddan boshqadan boʻlishidan qoʻrqaman — ehtimol u Savriyning yoki Abu Hozimning soʻzidir, hadisga qoʻshib yuborilgandir.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматим ифторини юлдузлар (чиқиши)ни кутиб турмас экан, менинг суннатим устида бўлаверади», дедилар. (Ровий) айтди: Набий ﷺ рўзадор бўлганларида бир кишига буюрар эдилар, у бирор баланд нарсага чиқар, «Қуёш ботди», деганида у зот ифтор қилардилар. Абу Бакр айтди: Ибн Абу Сафвон бизга шундай сўзлаб берди, лекин мен охирги сўз Саҳл ибн Саъддан бошқадан бўлишидан қўрқаман — эҳтимол у Саврийнинг ёки Абу Ҳозимнинг сўзидир, ҳадисга қўшиб юборилгандир.