حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ ، عَنْ مُجَاهِدٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ، قَالَ : كُنْتُ رَجُلا مُجْتَهِدًا ، فَزَوَّجَنِي أَبِي ، ثُمَّ زَارَنِي ، فَقَالَ لِلْمَرْأَةِ : كَيْفَ تَجِدِينَ بَعْلَكِ ؟ فَقَالَتْ : نِعْمَ الرَّجُلُ مِنْ رَجُلٍ لا يَنَامُ ، وَلا يُفْطِرُ . قَالَ : فَوَقَعَ بِي أَبِي ، ثُمَّ قَالَ : زَوَّجْتُكَ امْرَأَةً مِنَ الْمُسْلِمِينَ ، فَعَضَلْتَهَا ، فَلَمْ أُبَالِ مَا قَالَ لِي مِمَّا أَجِدُ مِنَ الْقُوَّةِ وَالاجْتِهَادِ ، إِلَى أَنْ بَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : " لَكِنِّي أَنَامُ وَأُصَلِّي ، وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ ، فَنَمْ وَصَلِّ ، وَأَفْطِرْ ، وَصُمْ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ " ، فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَنَا أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ . قَالَ : " فَصُمْ صَوْمَ دَاوُدَ ، صُمْ يَوْمًا وَأَفْطِرْ يَوْمًا ، وَاقْرَإِ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ " ، قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَنَا أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ . قَالَ : " اقْرَأْهُ فِي خَمْسَ عَشْرَةَ " . قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَنَا أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi: Men (ibodatda) jiddiy harakat qiladigan kishi edim. Otam meni uylantirdi, soʻng meni ziyorat qilib, (kelin) ayolga: «Eringni qanday topyapsan?» dedi. U: «Erkak sifatida yaxshi kishi, (lekin) u uxlamaydi ham, iftor qilmaydi ham», dedi. (Abdulloh) dedi: Shunda otam meni koyidi va: «Men senga musulmonlardan bir ayolni nikohlab berdim, sen esa uni tashlab qoʻyding», dedi. Men oʻzimda kuch va gʻayrat borligidan, uning aytganiga eʼtibor bermadim — to bu Rasululloh ﷺga yetgunicha. U zot: «Ammo men uxlayman ham, namoz oʻqiyman ham; roʻza tutaman ham, iftor qilaman ham. Bas, sen ham uxla, namoz ham oʻqi, iftor ham qil va har oydan uch kun roʻza tut», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Unda Dovudning roʻzasini tut: bir kun roʻza tut, bir kun iftor qil; va Qurʼonni har oyda (bir marta) oʻqi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Uni oʻn beshda oʻqi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен (ибодатда) жиддий ҳаракат қиладиган киши эдим. Отам мени уйлантирди, сўнг мени зиёрат қилиб, (келин) аёлга: «Эрингни қандай топяпсан?» деди. У: «Эркак сифатида яхши киши, (лекин) у ухламайди ҳам, ифтор қилмайди ҳам», деди. (Абдуллоҳ) деди: Шунда отам мени койиди ва: «Мен сенга мусулмонлардан бир аёлни никоҳлаб бердим, сен эса уни ташлаб қўйдинг», деди. Мен ўзимда куч ва ғайрат борлигидан, унинг айтганига эътибор бермадим — то бу Расулуллоҳ ﷺга етгунича. У зот: «Аммо мен ухлайман ҳам, намоз ўқийман ҳам; рўза тутаман ҳам, ифтор қиламан ҳам. Бас, сен ҳам ухла, намоз ҳам ўқи, ифтор ҳам қил ва ҳар ойдан уч кун рўза тут», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Унда Довуднинг рўзасини тут: бир кун рўза тут, бир кун ифтор қил; ва Қуръонни ҳар ойда (бир марта) ўқи», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Уни ўн бешда ўқи», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бундан кўпроғига қодирман», дедим.