حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ وَهُوَ ابْنُ بِلالٍ ، حَدَّثَنِي عَمْرٌو وَهُوَ ابْنُ أَبِي عَمْرٍو ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، أَنَّهَا قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ رَمَضَانَ شَدَّ مِئْزَرَهُ ، ثُمَّ لَمْ يَأْتِ فِرَاشَهُ حَتَّى يَنْسَلِخَ "
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺ Ramazonga kirganlarida, belbogʻlarini mahkam bogʻlar va u (oy) chiqib ketmagunicha oʻrinlariga kelmas edilar».Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, у шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ Рамазонга кирганларида, белбоғларини маҳкам боғлар ва у (ой) чиқиб кетмагунича ўринларига келмас эдилар».