Safiyya binti Huyay (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ iʼtikofda edilar, men kechasi u zotni ziyorat qilgani keldim va u zot bilan suhbatlashgach, turib qaytdim. U zot ham meni kuzatib qoʻyish uchun turdilar — uning turar joyi Usomaning uyida edi. Shunda ansorlardan ikki kishi oʻtib qoldi va ular Nabiy ﷺni koʻrishlari bilan shoshildilar. Nabiy ﷺ: «Shoshilmanglar, bu — Huyayning qizi Safiyyadir», dedilar. Ikkovi: «Subhanalloh, ey Allohning Rasuli!» dedi. U zot: «Albatta shayton odamda qon yurgan (joy)larda yuradi; men uning qalblaringizga yomonlik solishidan qoʻrqdim», dedilar — yoki: «biror narsa (solishidan)», dedilar.Сафийя бинти Ҳуяй (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ иътикофда эдилар, мен кечаси у зотни зиёрат қилгани келдим ва у зот билан суҳбатлашгач, туриб қайтдим. У зот ҳам мени кузатиб қўйиш учун турдилар — унинг турар жойи Усоманинг уйида эди. Шунда ансорлардан икки киши ўтиб қолди ва улар Набий ﷺни кўришлари билан шошилдилар. Набий ﷺ: «Шошилманглар, бу — Ҳуяйнинг қизи Сафийядир», дедилар. Иккови: «Субҳаналлоҳ, эй Аллоҳнинг Расули!» деди. У зот: «Албатта шайтон одамда қон юрган (жой)ларда юради; мен унинг қалбларингизга ёмонлик солишидан қўрқдим», дедилар — ёки: «бирор нарса (солишидан)», дедилар.