Adiy ibn Umayra al-Kindiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim biz uchun biror ishga (amaldor qilib) qoʻyilsa-yu, undan bir igna boʻlsa ham yoki undan ortiq narsani bizdan yashirsa, bu xiyonat boʻlib, qiyomat kunida uni (koʻtarib) keladi», dedilar. Shunda ansorlardan qoramagʻiz bir kishi — goʻyo men hozir unga qarab turganday — «Yo Rasululloh, mendan amalingizni (qaytib) oling», dedi. U zot: «Nega?» dedilar. U: «Sizning shunday-shunday deganingizni eshitdim», dedi. U zot: «Men buni hozir ham aytaman: kimni biror ishga (amaldor qilib) qoʻysak, u uning ozini ham, koʻpini ham keltirsin; undan oʻziga berilganini olsin, qaytarilgan narsadan esa tiyilsin», dedilar.Адий ибн Умайра ал-Киндий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким биз учун бирор ишга (амалдор қилиб) қўйилса-ю, ундан бир игна бўлса ҳам ёки ундан ортиқ нарсани биздан яширса, бу хиёнат бўлиб, қиёмат кунида уни (кўтариб) келади», дедилар. Шунда ансорлардан қорамағиз бир киши — гўё мен ҳозир унга қараб тургандай — «Ё Расулуллоҳ, мендан амалингизни (қайтиб) олинг», деди. У зот: «Нега?» дедилар. У: «Сизнинг шундай-шундай деганингизни эшитдим», деди. У зот: «Мен буни ҳозир ҳам айтаман: кимни бирор ишга (амалдор қилиб) қўйсак, у унинг озини ҳам, кўпини ҳам келтирсин; ундан ўзига берилганини олсин, қайтарилган нарсадан эса тийилсин», дедилар.