حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ ، قَالَ : قَالَ ابْنُ شِهَابٍ : قَالَ عُرْوَةُ : قَالَتْ عَائِشَةُ : فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ ، فَاسْتَأْذَنَ ، فَأَذِنَ لَهُ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " فَإِنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ " ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ : الصَّحَابَةَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " نَعَمْ " ، قَالَتْ عَائِشَةُ : فَجَهَّزْتُهُمَا أَحَثَّ الْجِهَازِ فَصَنَعْتُ لَهُمَا سَفْرَةً فِي جِرَابٍ ، فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بِكْرٍ قِطْعَةً مِنْ نِطَاقِهَا ، فَأَوْكَتْ بِهِ الْجِرَابَ ، فَبِذَلِكَ كَانَتْ تُسَمَّى ذَاتَ النِّطَاقِ "
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ — yaʼni Abu Bakrning uyiga — kelib, izn soʻradilar, u zotga izn berildi. Rasululloh ﷺ: «Menga chiqishga izn berildi», dedilar. Abu Bakr: «Hamrohlik ham (boʻladimi)? Otam sizga fido boʻlsin, yo Rasululloh», dedi. Nabiy ﷺ: «Ha», dedilar. Oisha dedi: Men ikkovlariga juda tez jihoz tayyorladim va ularga bir xaltada yoʻl ozigʻi qildim. Asmo bint Abu Bakr esa belbogʻidan bir parcha kesib, u bilan xaltaning ogʻzini bogʻladi. Shu sababli u «Zotun-nitoq» deb nomlanar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ — яъни Абу Бакрнинг уйига — келиб, изн сўрадилар, у зотга изн берилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менга чиқишга изн берилди», дедилар. Абу Бакр: «Ҳамроҳлик ҳам (бўладими)? Отам сизга фидо бўлсин, ё Расулуллоҳ», деди. Набий ﷺ: «Ҳа», дедилар. Оиша деди: Мен икковларига жуда тез жиҳоз тайёрладим ва уларга бир халтада йўл озиғи қилдим. Асмо бинт Абу Бакр эса белбоғидан бир парча кесиб, у билан халтанинг оғзини боғлади. Шу сабабли у «Зотун-нитоқ» деб номланар эди.