ثنا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، أَخْبَرَنَا أَشْهَبُ ، عَنْ مَالِكٍ ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ ، حَدَّثَهُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : كَتَبَ عَبْدُ الْمَلَكِ بْنُ مَرْوَانَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ يَأْمُرُهُ أَنْ لا يُخَالِفَ ابْنَ عُمَرَ فِي أَمْرِ الْحَجِّ ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ جَاءَهُ ابْنُ عُمَرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ ، وَأَنَا مَعَهُ ، فَصَاحَ عِنْدَ سُرَاقَةَ ، أَيْنَ هَذَا ؟ فَخَرَجَ إِلَيْهِ الْحَجَّاجُ وَعَلَيْهِ مَلْفَحَةٌ ، فَقَالَ لَهُ : مَا لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ ؟ قَالَ : " الرَّوَاحَ ، إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ " ، فَقَالَ : أُفِيضُ عَلَيَّ مَاءً ، ثُمَّ أَخْرُجُ إِلَيْكَ ، فَانْتَظَرَهُ حَتَّى خَرَجَ فَسَارَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي ، فَقُلْتُ لَهُ : " إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ السُّنَّةَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ ، وَعَجِّلِ الْوُقُوفَ " ، فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى ابْنِ عُمَرَ كَيْمَا يَسْمَعَ ذَلِكَ مِنْهُ ، فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ ، قَالَ : " صَدَقَ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Solim ibn Abdulloh aytadi: Abdulmalik ibn Marvon Hajjoj ibn Yusufga hajga oid ishlarda Ibn Umarga xilof qilmaslikni buyurib xat yozdi. Arafa kuni boʻlganida, quyosh ogʻgan paytda Ibn Umar uning oldiga keldi, men ham u bilan birga edim. U Suroqa yonida: «Bu kishi qani?» deb ovoz berdi. Hajjoj ustiga safluri boʻyalgan choyshab yopib olgan holda uning oldiga chiqdi va: «Senga nima boʻldi, ey Abu Abdurrahmon?» dedi. U: «Agar sunnatni istasang, joʻnash payti keldi», dedi. Hajjoj: «Ustimga suv quyib olay, soʻng oldingga chiqaman», dedi. U kutib turdi, toki Hajjoj chiqdi va men bilan otamning oʻrtasidan yurdi. Men unga: «Agar sunnatga muvofiq qilishni istasang, xutbani qisqartir va vuqufni tezlashtir», dedim. U buni Ibn Umardan eshitmoqchi boʻlib unga qaray boshladi. Ibn Umar buni koʻrganida: «Rost aytdi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Солим ибн Абдуллоҳ айтади: Абдулмалик ибн Марвон Ҳажжож ибн Юсуфга ҳажга оид ишларда Ибн Умарга хилоф қилмасликни буюриб хат ёзди. Арафа куни бўлганида, қуёш оғган пайтда Ибн Умар унинг олдига келди, мен ҳам у билан бирга эдим. У Суроқа ёнида: «Бу киши қани?» деб овоз берди. Ҳажжож устига сафлури бўялган чойшаб ёпиб олган ҳолда унинг олдига чиқди ва: «Сенга нима бўлди, эй Абу Абдурраҳмон?» деди. У: «Агар суннатни истасанг, жўнаш пайти келди», деди. Ҳажжож: «Устимга сув қуйиб олай, сўнг олдингга чиқаман», деди. У кутиб турди, токи Ҳажжож чиқди ва мен билан отамнинг ўртасидан юрди. Мен унга: «Агар суннатга мувофиқ қилишни истасанг, хутбани қисқартир ва вуқуфни тезлаштир», дедим. У буни Ибн Умардан эшитмоқчи бўлиб унга қарай бошлади. Ибн Умар буни кўрганида: «Рост айтди», деди.