(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺning oldiga — ustida qarz boʻ lgan — vafot etgan kishi keltirilar edi; u zot: «U oʻ z qarzi (toʻ lovi) uchun (yetadigan) ortiqcha (mol) qoldirdimi?» deb soʻrar edilar. Agar unga — u (qarzini) qoplaydigan (mol) qoldirgan deyilsa, u zot (janoza) namozini oʻqir edilar; aks holda, musulmonlarga: «Sherikingizga (oʻ zlaringiz) namoz oʻqinglar» der edilar. Alloh u zotga fathlarni (gʻ alabalarni) ochgach, u zot: «Men moʻminlarga — oʻ z jonlaridan (ham) haqliroqman; bas, moʻminlardan kim vafot etib, qarz qoldirsa, uni qoplash — mening zimmamda; kim mol qoldirsa, u — vorislariniki» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — устида қарз бў лган — вафот этган киши келтирилар эди; у зот: «У ў з қарзи (тў лови) учун (етадиган) ортиқча (мол) қолдирдими?» деб сўрар эдилар. Агар унга — у (қарзини) қоплайдиган (мол) қолдирган дейилса, у зот (жаноза) намозини ўқир эдилар; акс ҳолда, мусулмонларга: «Шерикингизга (ў зларингиз) намоз ўқинглар» дер эдилар. Аллоҳ у зотга фатҳларни (ғ алабаларни) очгач, у зот: «Мен мўминларга — ў з жонларидан (ҳам) ҳақлироқман; бас, мўминлардан ким вафот этиб, қарз қолдирса, уни қоплаш — менинг зиммамда; ким мол қолдирса, у — ворислариники» дедилар.