عَن سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ: عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَرِيضٌ فَقَالَ: «أَوْصَيْتَ؟» قُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: «بِكَمْ؟» قُلْتُ: بِمَالِي كُلِّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ. قَالَ: «فَمَا تَرَكْتَ لِوَلَدِكَ؟» قُلْتُ: هُمْ أَغْنِيَاءُ بِخَيْرٍ. فَقَالَ: «أوص بالعشر» فَمَا زَالَت أُنَاقِصُهُ حَتَّى قَالَ: «أَوْصِ بِالثُّلُثِ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Saʼd ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men kasal yotgan paytimda Rasululloh ﷺ meni yoʻqlagani keldilar va: ‹Vasiyat qildingmi?› dedilar. Men: ‹Ha›, dedim. U zot: ‹Qanchaga?› dedilar. Men: ‹Butun molimni Alloh yoʻlida (sadaqa qilishga)›, dedim. U zot: ‹Bolalaringga nima qoldirding?› dedilar. Men: ‹Ular yaxshilik bilan boy (kishilar)›, dedim. U zot: ‹Ondan birga (ushrga) vasiyat qil›, dedilar. Men u zot bilan kamaytirib turaverdim, nihoyat: ‹Uchdan birga vasiyat qil, uchdan biri ham koʻpdir›, dedilar», dedi. Abu Abdurrahmon aytdi: Biz Rasululloh ﷺning ‹uchdan biri ham koʻpdir› degan soʻzlari sababli uchdan biridan ham kam (vasiyat qilinishini) maʼqul koʻramiz. Abu Iso aytdi: Saʼd hadisi hasan sahih hadisdir, undan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. Undan ‹uchdan biri ham koʻpdir› deb ham rivoyat qilingan. Ilm ahli huzurida amal shunga binoan boʻlib, ular kishining uchdan biridan koʻpga vasiyat qilishini joiz koʻrmaydilar va uchdan biridan ham kam (vasiyat qilishini) maʼqul koʻradilar. Sufyon as-Savriy aytdi: Ular vasiyatda beshdan birni toʻrtdan birdan, toʻrtdan birni uchdan birdan afzal koʻrar edilar; kim uchdan birga vasiyat qilsa, hech narsa qoldirmagan boʻladi, unga uchdan biridan boshqasi joiz emas.Саъд ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен касал ётган пайтимда Расулуллоҳ ﷺ мени йўқлагани келдилар ва: ‹Васият қилдингми?› дедилар. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У зот: ‹Қанчага?› дедилар. Мен: ‹Бутун молимни Аллоҳ йўлида (садақа қилишга)›, дедим. У зот: ‹Болаларингга нима қолдирдинг?› дедилар. Мен: ‹Улар яхшилик билан бой (кишилар)›, дедим. У зот: ‹Ондан бирга (ушрга) васият қил›, дедилар. Мен у зот билан камайтириб туравердим, ниҳоят: ‹Учдан бирга васият қил, учдан бири ҳам кўпдир›, дедилар», деди. Абу Абдурраҳмон айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ‹учдан бири ҳам кўпдир› деган сўзлари сабабли учдан биридан ҳам кам (васият қилинишини) маъқул кўрамиз. Абу Исо айтди: Саъд ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир, ундан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Ундан ‹учдан бири ҳам кўпдир› деб ҳам ривоят қилинган. Илм аҳли ҳузурида амал шунга биноан бўлиб, улар кишининг учдан биридан кўпга васият қилишини жоиз кўрмайдилар ва учдан биридан ҳам кам (васият қилишини) маъқул кўрадилар. Суфён ас-Саврий айтди: Улар васиятда бешдан бирни тўртдан бирдан, тўртдан бирни учдан бирдан афзал кўрар эдилар; ким учдан бирга васият қилса, ҳеч нарса қолдирмаган бўлади, унга учдан биридан бошқаси жоиз эмас.