عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا نِسَاءٌ فَقُلْنَا: أَلَا نَخْتَصِي؟ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَخَّصَ لَنَا أَنْ نَسْتَمْتِعَ فَكَانَ أَحَدُنَا يَنْكِحُ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ إِلَى أَجَلٍ ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ)
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga gʻazotga chiqardik, yonimizda ayollarimiz yoʻq edi. Shunda biz: «Oʻzimizni axta qildirsakmikan?» dedik. Ammo u zot bizni bundan qaytardilar. Soʻng bizga ayolga bir muddatga (kiyim-kechak kabi) mol evaziga uylanishimizga ruxsat berdilar. Keyin Abdulloh: {Ey iymon keltirganlar! Alloh sizlarga halol qilgan pok narsalarni harom qilmangiz va (hadlardan) oshmangiz. Albatta, Alloh hadlardan oshuvchilarni sevmas} (Moida 87) (oyatini) oʻqidi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ғазотга чиқардик, ёнимизда аёлларимиз йўқ эди. Шунда биз: «Ўзимизни ахта қилдирсакмикан?» дедик. Аммо у зот бизни бундан қайтардилар. Сўнг бизга аёлга бир муддатга (кийим-кечак каби) мол эвазига уйланишимизга рухсат бердилар. Кейин Абдуллоҳ: {Эй иймон келтирганлар! Аллоҳ сизларга ҳалол қилган пок нарсаларни ҳаром қилмангиз ва (ҳадлардан) ошмангиз. Албатта, Аллоҳ ҳадлардан ошувчиларни севмас} (Моида 87) (оятини) ўқиди.