Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺning: ‹Albatta, afsunlar, tumorlar va sehr-jodu (eru xotinni bir-biriga moyil qiladigan tilsim) shirkdir›, deb aytayotganlarini eshitdim», dedi. (Abdullohning xotini Zaynab) dedi: «Men: ‹Nega buni aytasiz? Vallohi, koʻzim oqib turardi, men falon yahudiyning oldiga borardim, u menga afsun qilar, afsun qilganda esa (koʻzim) tinchirdi›, dedim. Shunda Abdulloh: ‹Bu faqat shaytonning ishi edi, u (koʻzni) qoʻli bilan nuqir, afsun qilganda esa undan tortilardi. Senga Rasululloh ﷺ aytadigan narsani aytishing kifoya qilardi: Azobni ketkaz, ey odamlarning Robbi, shifo ber, Sen Shifo beruvchisan, Sening shifongdan boshqa shifo yoʻqdir, shunday shifoki, hech qanday kasallikni qoldirmaydi›, dedi.»Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Албатта, афсунлар, туморлар ва сеҳр-жоду (эру хотинни бир-бирига мойил қиладиган тилсим) ширкдир›, деб айтаётганларини эшитдим», деди. (Абдуллоҳнинг хотини Зайнаб) деди: «Мен: ‹Нега буни айтасиз? Валлоҳи, кўзим оқиб турарди, мен фалон яҳудийнинг олдига борардим, у менга афсун қилар, афсун қилганда эса (кўзим) тинчирди›, дедим. Шунда Абдуллоҳ: ‹Бу фақат шайтоннинг иши эди, у (кўзни) қўли билан нуқир, афсун қилганда эса ундан тортиларди. Сенга Расулуллоҳ ﷺ айтадиган нарсани айтишинг кифоя қиларди: Азобни кетказ, эй одамларнинг Робби, шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сенинг шифонгдан бошқа шифо йўқдир, шундай шифоки, ҳеч қандай касалликни қолдирмайди›, деди.»