وَعَن جابرٍ قَالَ: تُوُفِّيَ أَبِي وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَعَرَضْتُ عَلَى غُرَمَائه أَن يأخذو االتمر بِمَا عَلَيْهِ فَأَبَوْا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ: قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ وَالِدِي استُشهدَ يَوْم أحد وَترك عَلَيْهِ دَيْنًا كَثِيرًا وَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَرَاكَ الْغُرَمَاءُ فَقَالَ لِيَ: " اذْهَبْ فَبَيْدِرْ كُلَّ تَمْرٍ عَلَى نَاحِيَةٍ فَفَعَلْتُ ثُمَّ دَعَوْتُهُ فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَيْهِ كَأَنَّهُمْ أُغْرُوا بِي تِلْكَ السَّاعَةَ فَلَمَّا رَأَى مَا يَصْنَعُونَ طَافَ حَوْلَ أَعْظَمِهَا بَيْدَرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ جَلَسَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «ادْعُ لِي أَصْحَابَكَ» . فَمَا زَالَ يَكِيلُ لَهُمْ حَتَّى أَدَّى اللَّهُ عَنْ وَالِدِي أَمَانَتَهُ وَأَنَا أَرْضَى أَن يُؤدِّي الله أَمَانَة وَالِدي وَلَا أرجع إِلَى أَخَوَاتِي بِتَمْرَةٍ فَسَلَّمَ اللَّهُ الْبَيَادِرَ كُلَّهَا وَحَتَّى إِني أنظر إِلى البيدر الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّهَا لم تنقصُ تَمْرَة وَاحِدَة. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Otam Uhud kuni shahid boʻlib, ustida qarz qoldirgan va olti qiz qoldirgan edi. Xurmo terish (vaqti) kelganda — men aytdim: Men Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Bilasizki, otam Uhud kuni shahid boʻldi va koʻp qarz qoldirdi. Men qarzdorlar sizni koʻrishini (siz bilan uchrashishini) xohlardim», dedim. U zot: «Bor, har xil xurmoni (har turini) bir chetga uyib (alohida) qoʻy», dedilar. Men shunday qildim, soʻng u zotni chaqirdim. Qarzdorlar u zotni koʻrganlarida, goʻyo oʻsha soatda menga (qarshi) qattiqroq (qoʻzgʻatildilar) — talabini kuchaytirdilar. U zot ularning qilayotganini koʻrgach, eng katta uyum atrofini uch marta aylandilar, soʻng uning ustiga oʻtirdilar va: «Sheriklaringni (qarzdorlarni) chaqir», dedilar. U zot ularga (xurmo) oʻlchab berishda davom etdilar, to Alloh otamning omonatini (qarzini) ado etguncha. Men Alloh otamning omonatini ado etsa-yu, singillarimga bir dona xurmo (bilan ham) qaytmasam (qaytsam ham) rozi edim. Alloh barcha uyumlarni eson saqladi (kamaytirmadi), hatto men Paygʻambar ﷺ ustida oʻtirgan uyumga qarasam, goʻyo undan bir dona xurmo (ham) kamaymagandek edi.Отам Уҳуд куни шаҳид бўлиб, устида қарз қолдирган ва олти қиз қолдирган эди. Хурмо териш (вақти) келганда — мен айтдим: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Биласизки, отам Уҳуд куни шаҳид бўлди ва кўп қарз қолдирди. Мен қарздорлар сизни кўришини (сиз билан учрашишини) хоҳлардим», дедим. У зот: «Бор, ҳар хил хурмони (ҳар турини) бир четга уйиб (алоҳида) қўй», дедилар. Мен шундай қилдим, сўнг у зотни чақирдим. Қарздорлар у зотни кўрганларида, гўё ўша соатда менга (қарши) қаттиқроқ (қўзғатилдилар) — талабини кучайтирдилар. У зот уларнинг қилаётганини кўргач, энг катта уюм атрофини уч марта айландилар, сўнг унинг устига ўтирдилар ва: «Шерикларингни (қарздорларни) чақир», дедилар. У зот уларга (хурмо) ўлчаб беришда давом этдилар, то Аллоҳ отамнинг омонатини (қарзини) адо этгунча. Мен Аллоҳ отамнинг омонатини адо эца-ю, сингилларимга бир дона хурмо (билан ҳам) қайтмасам (қайцам ҳам) рози эдим. Аллоҳ барча уюмларни эсон сақлади (камайтирмади), ҳатто мен Пайғамбар ﷺ устида ўтирган уюмга қарасам, гўё ундан бир дона хурмо (ҳам) камаймагандек эди.