عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ: يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ على الله ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ: وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ: فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَن رَأَيْت أَن قد شرح الله صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ vafot etib, Abu Bakr (oʻrinlariga) xalifa boʻlganida va arablardan (baʼzilari) kofir boʻlganida, Umar: «Yo Abu Bakr, sen odamlar bilan qanday jang qilasan? Axir Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlar ‹La ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishga buyurilganman; kim ‹La ilaha illalloh› desa, oʻz moli va jonini mendan saqlab qoladi — uning (haqi evaziga boʻlgani) bundan mustasno — uning hisobi esa Allohning zimmasidadir›, deganlar-ku», dedi. Abu Bakr: «Vallohi, men namoz bilan zakot orasini ajratgan (biri ado etib, biridan bosh tortgan) kishi bilan, albatta, jang qilaman; chunki zakot — molning haqqi (vazifasi)dir. Vallohi, agar ular menga Rasululloh ﷺga (zakot qilib) berib turgan bir (yosh) echki (uloq)ni bermasalar ham, men ularni shuni man qilgani uchun (ham) jang qilardim», dedi. Umar: «Vallohi, (bu) faqat shu (boʻldiki) — men Alloh Abu Bakrning koʻksini jangga (ochib) sharh qilganini koʻrdim va uning haq ekanini bildim», dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Пайғамбар ﷺ вафот этиб, Абу Бакр (ўринларига) халифа бўлганида ва араблардан (баъзилари) кофир бўлганида, Умар: «Ё Абу Бакр, сен одамлар билан қандай жанг қиласан? Ахир Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамлар ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишга буюрилганман; ким ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› деса, ўз моли ва жонини мендан сақлаб қолади — унинг (ҳақи эвазига бўлгани) бундан мустасно — унинг ҳисоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир›, деганлар-ку», деди. Абу Бакр: «Валлоҳи, мен намоз билан закот орасини ажратган (бири адо этиб, биридан бош тортган) киши билан, албатта, жанг қиламан; чунки закот — молнинг ҳаққи (вазифаси)дир. Валлоҳи, агар улар менга Расулуллоҳ ﷺга (закот қилиб) бериб турган бир (ёш) эчки (улоқ)ни бермасалар ҳам, мен уларни шуни ман қилгани учун (ҳам) жанг қилардим», деди. Умар: «Валлоҳи, (бу) фақат шу (бўлдики) — мен Аллоҳ Абу Бакрнинг кўксини жангга (очиб) шарҳ қилганини кўрдим ва унинг ҳақ эканини билдим», деди.