أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ . قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etib, ulardan soʻng Abu Bakr xalifa qilinganida hamda arablardan kufrga qaytganlar qaytganida, Umar Abu Bakrga: «Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan urushishga buyurildim. Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa, moli va joni mendan himoyalanadi, magar uning haqqi bilan boʻlsa (bundan mustasno); hisobi esa Allohning zimmasidadir›, deganlar. Sen odamlar bilan qanday urushasan?» dedi. Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Namoz bilan zakotning orasini ajratganlar bilan albatta urushaman, zero zakot molning haqqidir. Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ ga berib turgan bir bogʻich (uloqni) mendan berishdan tiyilsalar ham, uni bermaganlari uchun ular bilan urushaman», dedi. Umar (roziyallohu anhu): «Allohga qasamki, Alloh Abu Bakrning koʻksini urushga ochib qoʻyganini koʻrganimdan boshqa hech narsa emas edi, shunda men bu haqligini bildim», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, улардан сўнг Абу Бакр халифа қилинганида ҳамда араблардан куфрга қайтганлар қайтганида, Умар Абу Бакрга: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан урушишга буюрилдим. Ким ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деса, моли ва жони мендан ҳимояланади, магар унинг ҳаққи билан бўлса (бундан мустасно); ҳисоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир›, деганлар. Сен одамлар билан қандай урушасан?» деди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу): «Намоз билан закотнинг орасини ажратганлар билан албатта урушаман, зеро закот молнинг ҳаққидир. Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ га бериб турган бир боғич (улоқни) мендан беришдан тийилсалар ҳам, уни бермаганлари учун улар билан урушаман», деди. Умар (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ Абу Бакрнинг кўксини урушга очиб қўйганини кўрганимдан бошқа ҳеч нарса эмас эди, шунда мен бу ҳақлигини билдим», деди.