حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ كَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الزَّكَاةِ وَالصَّلاَةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . وَرَوَى عِمْرَانُ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَهُوَ حَدِيثٌ خَطَأٌ وَقَدْ خُولِفَ عِمْرَانُ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ مَعْمَرٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ vafot etib, undan keyin Abu Bakr xalifa boʻlganida, arablardan kufrga ketganlar kufrga ketdi. Shunda Umar ibn al-Xattob Abu Bakrga: «Odamlar bilan qanday jang qilasan? Axir Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlar ‹La ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishga buyurildim; kim ‹La ilaha illalloh› desa, moli va joni mendan saqlab qolinadi, magar (Islom) haqqi bilangina; hisobi esa Alloh zimmasidadir› deganlar-ku», dedi. Abu Bakr: «Allohga qasamki, zakot bilan namozni ajratgan kimsa bilan, albatta, jang qilaman. Chunki zakot — molning haqqidir. Allohga qasamki, agar ular Rasululloh ﷺga berib turgan boʻgʻiz ipini (yoki echkining bogʻichini) mendan man qilsalar ham, uni man qilganlari uchun ular bilan jang qilaman», dedi. Shunda Umar ibn al-Xattob: «Allohga qasamki, bu — Allohning Abu Bakrning koʻksini jangga ochib qoʻyganligini koʻrganimdan boshqa narsa emas edi; shunda men buning haq ekanini bildim», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, ундан кейин Абу Бакр халифа бўлганида, араблардан куфрга кетганлар куфрга кетди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб Абу Бакрга: «Одамлар билан қандай жанг қиласан? Ахир Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамлар ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишга буюрилдим; ким ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› деса, моли ва жони мендан сақлаб қолинади, магар (Ислом) ҳаққи билангина; ҳисоби эса Аллоҳ зиммасидадир› деганлар-ку», деди. Абу Бакр: «Аллоҳга қасамки, закот билан намозни ажратган кимса билан, албатта, жанг қиламан. Чунки закот — молнинг ҳаққидир. Аллоҳга қасамки, агар улар Расулуллоҳ ﷺга бериб турган бўғиз ипини (ёки эчкининг боғичини) мендан ман қилсалар ҳам, уни ман қилганлари учун улар билан жанг қиламан», деди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб: «Аллоҳга қасамки, бу — Аллоҳнинг Абу Бакрнинг кўксини жангга очиб қўйганлигини кўрганимдан бошқа нарса эмас эди; шунда мен бунинг ҳақ эканини билдим», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.