أَخْبَرَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي نَفْسَهُ وَمَالَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ وَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etib, Abu Bakr xalifa qilinganida va arablardan kofir boʻlgan kofir boʻlganida, Umar: «Yo Abu Bakr, Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlar Laa ilaaha illalloh deyishlarigacha ular bilan jang qilishga buyurildim. Kim Laa ilaaha illalloh desa, oʻz joni va moli menim (tomonimdan) himoyalangan boʻladi, faqat uning haqqi bilan boʻlmasa. Uning hisobi esa Allohning zimmasida› deganlar-ku, qanday qilib odamlar bilan jang qilasan?» dedi. Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Allohga qasamki, namoz bilan zakotni ajratganlar bilan albatta jang qilaman. Chunki zakot molning haqqidir. Allohga qasamki, agar ular Rasululloh ﷺga berib turgan bir echki bolasini menga bermasalar ham, uni bermaganlari uchun ular bilan jang qilaman», dedi. Allohga qasamki, men Alloh azza va jalla Abu Bakrning koʻksini jang uchun kengaytirganini koʻrgach, bu haq ekanini bildim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, Абу Бакр халифа қилинганида ва араблардан кофир бўлган кофир бўлганида, Умар: «Ё Абу Бакр, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамлар Лаа илааҳа иллаллоҳ дейишларигача улар билан жанг қилишга буюрилдим. Ким Лаа илааҳа иллаллоҳ деса, ўз жони ва моли меним (томонимдан) ҳимояланган бўлади, фақат унинг ҳаққи билан бўлмаса. Унинг ҳисоби эса Аллоҳнинг зиммасида› деганлар-ку, қандай қилиб одамлар билан жанг қиласан?» деди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳга қасамки, намоз билан закотни ажратганлар билан албатта жанг қиламан. Чунки закот молнинг ҳаққидир. Аллоҳга қасамки, агар улар Расулуллоҳ ﷺга бериб турган бир эчки боласини менга бермасалар ҳам, уни бермаганлари учун улар билан жанг қиламан», деди. Аллоҳга қасамки, мен Аллоҳ азза ва жалла Абу Бакрнинг кўксини жанг учун кенгайтирганини кўргач, бу ҳақ эканини билдим.