حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ. فَقَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ. قَالَ ابْنُ بُكَيْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ عَنِ اللَّيْثِ عَنَاقًا. وَهْوَ أَصَحُّ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ vafot etib, u zotdan keyin Abu Bakr xalifa qilinganida va arablardan kufrga qaytganlar qaytganida, Umar Abu Bakrga: «Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishga buyurilganman. Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa, oʻz haqqi bilan boʻlmasa, molini va jonini mendan saqlab qoldi. Uning hisobi esa Allohning zimmasidadir› deganlaridan keyin, qanday qilib odamlar bilan jang qilasan?» dedi. Shunda u (Abu Bakr): «Allohga qasamki, namoz bilan zakot oʻrtasini ajratgan kishi bilan, albatta, jang qilaman, chunki zakot mol haqqidir. Allohga qasamki, agar ular menga Rasululloh ﷺ ga berib turgan bir tushovni (tuya bogʻlanadigan ipni) bermay qoʻyganlarida ham, uni bermaganlari uchun ular bilan jang qilardim», dedi. Umar aytdi: «Allohga qasamki, bu (sodir boʻlmadi), faqat men Allohning Abu Bakrning koʻksini jangga ochib qoʻyganini koʻrdim va uning haq ekanini bildim».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, у зотдан кейин Абу Бакр халифа қилинганида ва араблардан куфрга қайтганлар қайтганида, Умар Абу Бакрга: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишга буюрилганман. Ким ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деса, ўз ҳаққи билан бўлмаса, молини ва жонини мендан сақлаб қолди. Унинг ҳисоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир› деганларидан кейин, қандай қилиб одамлар билан жанг қиласан?» деди. Шунда у (Абу Бакр): «Аллоҳга қасамки, намоз билан закот ўртасини ажратган киши билан, албатта, жанг қиламан, чунки закот мол ҳаққидир. Аллоҳга қасамки, агар улар менга Расулуллоҳ ﷺ га бериб турган бир тушовни (туя боғланадиган ипни) бермай қўйганларида ҳам, уни бермаганлари учун улар билан жанг қилардим», деди. Умар айтди: «Аллоҳга қасамки, бу (содир бўлмади), фақат мен Аллоҳнинг Абу Бакрнинг кўксини жангга очиб қўйганини кўрдим ва унинг ҳақ эканини билдим».