Ato ibn Yasordan rivoyat qilinishicha, Banu Asaddan boʻlgan bir kishi aytdi: Men va ahlim Baqiul Gʻarqadga tushdik. Ahlim menga: «Rasululloh ﷺning oldilariga borib, bizga yeydigan biror narsa soʻrab kel», dedi. Men Rasululloh ﷺning oldilariga bordim. U zotning huzurlarida biror narsa soʻrayotgan bir kishini koʻrdim. Rasululloh ﷺ: «Senga beradigan narsam yoʻq», deyar edilar. Kishi gʻazablangan holda: «Umrimga qasamki, sen istagan kishingga berasan», deb u zotdan yuz oʻgirib ketdi. Rasululloh ﷺ: «Unga beradigan narsam yoʻqligi uchun u menga gʻazablanyapti. Sizlardan kim bir uqiya yoki uning muqobili boʻla turib soʻrasa, u qattiq turib soʻragan (ilhof qilgan) boʻladi», dedilar. Asadiy aytdi: shunda men: «Sogʻin tuyamiz bir uqiyadan yaxshiroq — uqiya esa qirq dirham edi», dedim-da, u zotdan soʻramay qaytdim. Shundan soʻng Rasululloh ﷺga arpa va mayiz kelib, u zot bizga ham undan boʻlib berdilar, hatto Alloh azza va jalla bizni beniyoz qildi.Ато ибн Ясордан ривоят қилинишича, Бану Асаддан бўлган бир киши айтди: Мен ва аҳлим Бақиул Ғарқадга тушдик. Аҳлим менга: «Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, бизга ейдиган бирор нарса сўраб кел», деди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бордим. У зотнинг ҳузурларида бирор нарса сўраётган бир кишини кўрдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Сенга берадиган нарсам йўқ», деяр эдилар. Киши ғазабланган ҳолда: «Умримга қасамки, сен истаган кишингга берасан», деб у зотдан юз ўгириб кетди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга берадиган нарсам йўқлиги учун у менга ғазабланяпти. Сизлардан ким бир уқия ёки унинг муқобили бўла туриб сўраса, у қаттиқ туриб сўраган (илҳоф қилган) бўлади», дедилар. Асадий айтди: шунда мен: «Соғин туямиз бир уқиядан яхшироқ — уқия эса қирқ дирҳам эди», дедим-да, у зотдан сўрамай қайтдим. Шундан сўнг Расулуллоҳ ﷺга арпа ва майиз келиб, у зот бизга ҳам ундан бўлиб бердилар, ҳатто Аллоҳ азза ва жалла бизни бениёз қилди.