قَالَ أَنَسٌ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ فَتَخَلَّفَ رَجُلاَنِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ عَلَى نِسَائِهِ فَيُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ " سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ كَيْفَ أَنْتُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ " . فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ فَيَقُولُ " بِخَيْرٍ " . فَلَمَّا فَرَغَ رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَمْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الآيَةَ { لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ} الآيَةَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Zaynabning valimasida ham hozir boʻldim. (U zot) odamlarni non va goʻsht bilan toʻydirdilar. (U zot) meni yuborar, men odamlarni (taomga) chaqirardim. (Taomdan) bizart boʻlganlarida (u zot) oʻrnidan turdilar, men ham ortlaridan ergashdim. Lekin ikki kishi qolib ketdi, ular suhbatga berilib, chiqishmadi. (U zot) ayollarining (uylari) yonidan oʻta boshladilar va ularning har biriga salom berib: «Assalomu alaykum! Qalaysizlar, ey ahli bayt?» derdilar. Ular: «Yaxshimiz, yo Rasululloh! Ahlingizni (xotiningizni) qanday topdingiz?» deyishar, (u zot): «Yaxshi», derdilar. (U zot bundan) farigʻ boʻlgach, qaytdilar, men ham birga qaytdim. Eshikka yetganlarida, hali ham suhbatga berilib oʻtirgan haligi ikki kishini koʻrdilar. Ular (u zot) qaytganini koʻrishgach, oʻrinlaridan turib chiqib ketishdi. Vallohi, men bilmayman, ularning chiqib ketganliklarini (u zotga) men xabar berdimmi yoki u zotga vahiy nozil boʻldimi. (U zot) qaytdilar, men ham birga qaytdim. (U zot) oyoqlarini eshik boʻsagʻasiga qoʻyganlarida men bilan u zotning orasiga parda tashladilar va Alloh taolo bu oyatni nozil qildi: {Nabiy uylariga sizga izn berilmaguncha kirmanglar} (Ahzob 53).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Зайнабнинг валимасида ҳам ҳозир бўлдим. (У зот) одамларни нон ва гўшт билан тўйдирдилар. (У зот) мени юборар, мен одамларни (таомга) чақирардим. (Таомдан) бизарт бўлганларида (у зот) ўрнидан турдилар, мен ҳам ортларидан эргашдим. Лекин икки киши қолиб кетди, улар суҳбатга берилиб, чиқишмади. (У зот) аёлларининг (уйлари) ёнидан ўта бошладилар ва уларнинг ҳар бирига салом бериб: «Ассалому алайкум! Қалайсизлар, эй аҳли байт?» дердилар. Улар: «Яхшимиз, ё Расулуллоҳ! Аҳлингизни (хотинингизни) қандай топдингиз?» дейишар, (у зот): «Яхши», дердилар. (У зот бундан) фариғ бўлгач, қайтдилар, мен ҳам бирга қайтдим. Эшикка етганларида, ҳали ҳам суҳбатга берилиб ўтирган ҳалиги икки кишини кўрдилар. Улар (у зот) қайтганини кўришгач, ўринларидан туриб чиқиб кетишди. Валлоҳи, мен билмайман, уларнинг чиқиб кетганликларини (у зотга) мен хабар бердимми ёки у зотга ваҳий нозил бўлдими. (У зот) қайтдилар, мен ҳам бирга қайтдим. (У зот) оёқларини эшик бўсағасига қўйганларида мен билан у зотнинг орасига парда ташладилар ва Аллоҳ таоло бу оятни нозил қилди: {Набий уйларига сизга изн берилмагунча кирманглар} (Аҳзоб 53).