وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ قَالَ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمٌ مِنْ عُكْلٍ أَوْ عُرَيْنَةَ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا . بِمَعْنَى حَدِيثِ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ . قَالَ وَسُمِرَتْ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga Ukl yoki Urayna (qabilasi)dan bir qavm keldi va ularga Madina (havosi) yoqmadi (kasal qildi). Shunda Rasululloh ﷺ ularga sutli tuyalar (berishni) buyurdilar va ularning siydigi hamda sutidan ichishni amr etdilar. (Qolgan qismi) Hajjoj ibn Abu Usmonning hadisi maʼnosida (boradi). (Roviy) aytdi: «Va ularning koʻzlariga mil tortildi va ular Harra (toshloq dasht)ga tashlandi, suv soʻrar edilar, ammo ularga suv berilmas edi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига Укл ёки Урайна (қабиласи)дан бир қавм келди ва уларга Мадина (ҳавоси) ёқмади (касал қилди). Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга сутли туялар (беришни) буюрдилар ва уларнинг сийдиги ҳамда сутидан ичишни амр этдилар. (Қолган қисми) Ҳажжож ибн Абу Усмоннинг ҳадиси маъносида (боради). (Ровий) айтди: «Ва уларнинг кўзларига мил тортилди ва улар Ҳарра (тошлоқ дашт)га ташланди, сув сўрар эдилар, аммо уларга сув берилмас эди».