Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Banu Lihyondan boʻlgan bir ayolning oʻlik tushgan homilasi haqida bir qul yoki choʻri (berilishi) bilan hukm qildilar. Soʻng oʻsha ayol — kim haqida gʻurra (qul yoki choʻri) berilishi hukm qilingan boʻlsa, oʻsha — vafot etdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning merosi oʻgʻillariga va eriga (tegishli) ekani, diyat esa uning asaba (otatomondan qarindosh)lari zimmasiga boʻlishi bilan hukm qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бану Лиҳёндан бўлган бир аёлнинг ўлик тушган ҳомиласи ҳақида бир қул ёки чўри (берилиши) билан ҳукм қилдилар. Сўнг ўша аёл — ким ҳақида ғурра (қул ёки чўри) берилиши ҳукм қилинган бўлса, ўша — вафот этди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг мероси ўғилларига ва эрига (тегишли) экани, дият эса унинг асаба (отатомондан қариндош)лари зиммасига бўлиши билан ҳукм қилдилар.