وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ يَهُودِيَّةً جَاءَتْ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ . فَسَأَلَتْ عَائِشَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُعَذَّبُ النَّاسُ فِي قُبُورِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِذًا بِاللَّهِ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا فَخَسَفَتِ الشَّمْسُ فَرَجَعَ ضُحًى فَمَرَّ بَيْنَ ظَهْرَانَىِ الْحُجَرِ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ أَمَرَهُمْ أَنْ يَتَعَوَّذُوا مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ .
Amra bint Abdurrahmon (Oishadan) rivoyat qiladi: Bir yahudiy ayol Oishadan (Paygʻambar ﷺ ning zavjasidan) bir narsani soʻrashga keldi. U (yahudiy ayol) unga: «Alloh seni qabr azobidan saqlasin», — dedi. Bas, Oisha Rasululloh ﷺ dan: «Odamlar qabrlarida azoblanadimi?» — deb soʻradi. Rasululloh ﷺ qabr azobidan Allohga panoh tilab (shu tariqa ‹ha› deb javob berdilar). Soʻng bir kuni Rasululloh ﷺ biror joyga borish uchun (otga) mindilar, lekin quyosh tutildi. U zot tushdan oldin (choshgoh paytida) qaytdilar va (zavjalarining) xonalari orqasidan oʻtib, (tutilish) namoziga turdilar, odamlar u zot orqasida turdi. U zot uzoq (vaqt) turdilar, soʻng birinchi rukuʼdan qisqaroq uzoq rukuʼ qildilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, sajda qildilar. Soʻng (ikkinchi rakat uchun) uzoq turdilar, lekin turish birinchi rakatdagidan qisqaroq edi. Soʻng birinchisidan qisqaroq uzoq rukuʼ qildilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, sajda qildilar. Soʻng birinchisidan qisqaroq uzoq turdilar. Soʻng birinchisidan qisqaroq uzoq rukuʼ qildilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, sajda qildilar va namozni tugatdilar va (xutba qilib) Alloh xohlagancha (gapirdilar). Soʻng odamlarni qabr azobidan Allohga panoh tilashga buyurdilar.Амра бинт Абдурраҳмон (Оишадан) ривоят қилади: Бир яҳудий аёл Оишадан (Пайғамбар ﷺ нинг завжасидан) бир нарсани сўрашга келди. У (яҳудий аёл) унга: «Аллоҳ сени қабр азобидан сақласин», — деди. Бас, Оиша Расулуллоҳ ﷺ дан: «Одамлар қабрларида азобланадими?» — деб сўради. Расулуллоҳ ﷺ қабр азобидан Аллоҳга паноҳ тилаб (шу тариқа ‹ҳа› деб жавоб бердилар). Сўнг бир куни Расулуллоҳ ﷺ бирор жойга бориш учун (отга) миндилар, лекин қуёш тутилди. У зот тушдан олдин (чошгоҳ пайтида) қайтдилар ва (завжаларининг) хоналари орқасидан ўтиб, (тутилиш) намозига турдилар, одамлар у зот орқасида турди. У зот узоқ (вақт) турдилар, сўнг биринчи рукуъдан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар. Сўнг бошларини кўтариб, сажда қилдилар. Сўнг (иккинчи ракат учун) узоқ турдилар, лекин туриш биринчи ракатдагидан қисқароқ эди. Сўнг биринчисидан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар. Сўнг бошларини кўтариб, сажда қилдилар. Сўнг биринчисидан қисқароқ узоқ турдилар. Сўнг биринчисидан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар. Сўнг бошларини кўтариб, сажда қилдилар ва намозни тугатдилар ва (хутба қилиб) Аллоҳ хоҳлаганча (гапирдилар). Сўнг одамларни қабр азобидан Аллоҳга паноҳ тилашга буюрдилар.