وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّ فِي الظَّهْرِ نَاقَةً عَمْيَاءَ . فَقَالَ عُمَرُ ادْفَعْهَا إِلَى أَهْلِ بَيْتٍ يَنْتَفِعُونَ بِهَا . قَالَ فَقُلْتُ وَهِيَ عَمْيَاءُ فَقَالَ عُمَرُ يَقْطُرُونَهَا بِالإِبِلِ . قَالَ فَقُلْتُ كَيْفَ تَأْكُلُ مِنَ الأَرْضِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَمِنْ نَعَمِ الْجِزْيَةِ هِيَ أَمْ مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ فَقُلْتُ بَلْ مِنْ نَعَمِ الْجِزْيَةِ . فَقَالَ عُمَرُ أَرَدْتُمْ - وَاللَّهِ - أَكْلَهَا . فَقُلْتُ إِنَّ عَلَيْهَا وَسْمَ الْجِزْيَةِ . فَأَمَرَ بِهَا عُمَرُ فَنُحِرَتْ وَكَانَ عِنْدَهُ صِحَافٌ تِسْعٌ فَلاَ تَكُونُ فَاكِهَةٌ وَلاَ طُرَيْفَةٌ إِلاَّ جَعَلَ مِنْهَا فِي تِلْكَ الصِّحَافِ فَبَعَثَ بِهَا إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَيَكُونُ الَّذِي يَبْعَثُ بِهِ إِلَى حَفْصَةَ ابْنَتِهِ مِنْ آخِرِ ذَلِكَ فَإِنْ كَانَ فِيهِ نُقْصَانٌ كَانَ فِي حَظِّ حَفْصَةَ - قَالَ - فَجَعَلَ فِي تِلْكَ الصِّحَافِ مِنْ لَحْمِ تِلْكَ الْجَزُورِ فَبَعَثَ بِهِ إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَمَرَ بِمَا بَقِيَ مِنْ لَحْمِ تِلْكَ الْجَزُورِ فَصُنِعَ فَدَعَا عَلَيْهِ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارَ . قَالَ مَالِكٌ لاَ أَرَى أَنْ تُؤْخَذَ النَّعَمُ مِنْ أَهْلِ الْجِزْيَةِ إِلاَّ فِي جِزْيَتِهِمْ .
Zayd ibn Aslam otasi (Aslam rahimahulloh)dan rivoyat qiladiki, u Umar ibn al-Xattobga: «Ulov (tuyalar) ortida bir koʻr urgʻochi tuya bor», dedi. Umar: «Uni bir xonadonga ber, undan foydalanadilar», dedi. (Aslam) aytdi: Men: «U koʻr-ku?» dedim. Umar: «Uni (boshqa) tuyalar bilan qatorga tizib (yetaklaydilar)», dedi. Men: «U yerdan qanday oʻtlaydi?» dedim. Umar: «U jizya chorvasidanmi yoki zakot chorvasidan?» dedi. Men: «Balki jizya chorvasidan», dedim. Umar: «Allohga qasamki, siz uni yeyishni istadingiz!» dedi. Men: «Uning ustida jizya tamgʻasi bor», dedim. Shunda Umar (buyurdi va) u soʻyildi. Uning oldida toʻqqizta lagancha (sihaf) bor edi; hech bir meva yoki noyob (taom) boʻlmasinki, undan oʻsha laganchalarga solmasin, soʻng ularni Nabiy ﷺ ning zavjalariga yuborardi; qizi Hafsaga yuboradigani ularning eng oxirgisi boʻlardi; agar (biror narsada) kamchilik boʻlsa, u Hafsaning ulushida boʻlardi. (Roviy) aytdi: U oʻsha soʻyilgan tuyaning goʻshtidan oʻsha laganchalarga soldi va uni Nabiy ﷺ ning zavjalariga yubordi, oʻsha tuya goʻshtidan qolganini esa (buyurib) tayyorlatdi va unga muhojirlar bilan ansorlarni chaqirdi. Molik aytdi: «Men jizya ahlidan chorva olinishini yoqtirmayman — magar ularning jizyasi (evaziga) boʻlsa».Зайд ибн Аслам отаси (Аслам раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қиладики, у Умар ибн ал-Хаттобга: «Улов (туялар) ортида бир кўр урғочи туя бор», деди. Умар: «Уни бир хонадонга бер, ундан фойдаланадилар», деди. (Аслам) айтди: Мен: «У кўр-ку?» дедим. Умар: «Уни (бошқа) туялар билан қаторга тизиб (етаклайдилар)», деди. Мен: «У ердан қандай ўтлайди?» дедим. Умар: «У жизя чорвасиданми ёки закот чорвасидан?» деди. Мен: «Балки жизя чорвасидан», дедим. Умар: «Аллоҳга қасамки, сиз уни ейишни истадингиз!» деди. Мен: «Унинг устида жизя тамғаси бор», дедим. Шунда Умар (буюрди ва) у сўйилди. Унинг олдида тўққизта лаганча (сиҳаф) бор эди; ҳеч бир мева ёки ноёб (таом) бўлмасинки, ундан ўша лаганчаларга солмасин, сўнг уларни Набий ﷺ нинг завжаларига юборарди; қизи Ҳафсага юборадигани уларнинг энг охиргиси бўларди; агар (бирор нарсада) камчилик бўлса, у Ҳафсанинг улушида бўларди. (Ровий) айтди: У ўша сўйилган туянинг гўштидан ўша лаганчаларга солди ва уни Набий ﷺ нинг завжаларига юборди, ўша туя гўштидан қолганини эса (буюриб) тайёрлатди ва унга муҳожирлар билан ансорларни чақирди. Молик айтди: «Мен жизя аҳлидан чорва олинишини ёқтирмайман — магар уларнинг жизяси (эвазига) бўлса».