Suvayd ibn Nuʼmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Xaybar (gʻazoti) yilida Rasululloh ﷺ bilan birga (safarga) chiqdi. Ular Xaybarga yaqin joy boʻlmish as-Sahboga yetganlarida, Rasululloh ﷺ tushib, asr namozini oʻqidilar. Soʻng oziq-ovqat soʻradilar, ammo faqat saviq (qovurilgan arpa uni)dan boshqa narsa keltirilmadi. U zot uni (suvda) hoʻllashni buyurdilar. Rasululloh ﷺ (undan) yedilar, biz ham yedik. Soʻng u zot shom namoziga turib, ogʻizlarini chayqadilar, biz ham chayqadik. Keyin u zot tahorat olmay namoz oʻqidilar.Сувайд ибн Нуъмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Хайбар (ғазоти) йилида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (сафарга) чиқди. Улар Хайбарга яқин жой бўлмиш ас-Саҳбога етганларида, Расулуллоҳ ﷺ тушиб, аср намозини ўқидилар. Сўнг озиқ-овқат сўрадилар, аммо фақат савиқ (қовурилган арпа уни)дан бошқа нарса келтирилмади. У зот уни (сувда) ҳўллашни буюрдилар. Расулуллоҳ ﷺ (ундан) едилар, биз ҳам едик. Сўнг у зот шом намозига туриб, оғизларини чайқадилар, биз ҳам чайқадик. Кейин у зот таҳорат олмай намоз ўқидилар.