حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . وَقَالَ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . قَالَ فَأَرْسَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يُسْتَرُ بِثَوْبٍ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ قَالَ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ . فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ .
Molik Zayd ibn Aslamdan, u Ibrohim ibn Abdulloh ibn Hunayndan, u otasi Abdulloh ibn Hunayndan rivoyat qiladiki, Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) bilan al-Misvar ibn Maxrama al-Abvoʼda ixtilof qilishdi. Abdulloh: «Ehromdagi kishi boshini yuvsa (boʻladi)», dedi. Al-Misvar ibn Maxrama esa: «Ehromdagi kishi boshini yuvmaydi», dedi. (Abdulloh ibn Hunayn) dedi: «Abdulloh ibn Abbos meni Abu Ayyub al-Ansoriyning oldiga yubordi. Men uni bir quduqning ikki yogʻochi (ustuni) orasida, ustini bir kiyim bilan toʻsib olib gʻusl qilayotgan holida topdim. Men unga salom berdim. U: ‹Bu kim?› dedi. Men: ‹Men Abdulloh ibn Hunaynman. Meni sening oldingga Abdulloh ibn Abbos yubordi — Rasululloh ﷺ ehromda boʻlganlarida boshlarini qanday yuvar edilar, deb sizdan soʻrayapman›, dedim. Shunda Abu Ayyub qoʻlini kiyimga qoʻyib, uni pastga tushirdi, hatto boshi menga koʻrindi. Soʻng suv quyib turgan kishiga: ‹Quy›, dedi. U boshiga (suv) quydi. Soʻng u boshini ikki qoʻli bilan harakatlantirib, ularni oldinga va orqaga yurgizdi. Keyin: ‹Rasululloh ﷺ ni mana shunday qilayotganlarini koʻrgan edim›, dedi».Молик Зайд ибн Асламдан, у Иброҳим ибн Абдуллоҳ ибн Ҳунайндан, у отаси Абдуллоҳ ибн Ҳунайндан ривоят қиладики, Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) билан ал-Мисвар ибн Махрама ал-Абвоъда ихтилоф қилишди. Абдуллоҳ: «Эҳромдаги киши бошини ювса (бўлади)», деди. Ал-Мисвар ибн Махрама эса: «Эҳромдаги киши бошини ювмайди», деди. (Абдуллоҳ ибн Ҳунайн) деди: «Абдуллоҳ ибн Аббос мени Абу Айюб ал-Ансорийнинг олдига юборди. Мен уни бир қудуқнинг икки ёғочи (устуни) орасида, устини бир кийим билан тўсиб олиб ғусл қилаётган ҳолида топдим. Мен унга салом бердим. У: ‹Бу ким?› деди. Мен: ‹Мен Абдуллоҳ ибн Ҳунайнман. Мени сенинг олдингга Абдуллоҳ ибн Аббос юборди — Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бўлганларида бошларини қандай ювар эдилар, деб сиздан сўраяпман›, дедим. Шунда Абу Айюб қўлини кийимга қўйиб, уни пастга туширди, ҳатто боши менга кўринди. Сўнг сув қуйиб турган кишига: ‹Қуй›, деди. У бошига (сув) қуйди. Сўнг у бошини икки қўли билан ҳаракатлантириб, уларни олдинга ва орқага юргизди. Кейин: ‹Расулуллоҳ ﷺ ни мана шундай қилаётганларини кўрган эдим›, деди».