وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، قَالَ إِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى بَدَنَتِكَ فَارْكَبْهَا رُكُوبًا غَيْرَ فَادِحٍ وَإِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى لَبَنِهَا فَاشْرَبْ بَعْدَ مَا يَرْوَى فَصِيلُهَا فَإِذَا نَحَرْتَهَا فَانْحَرْ فَصِيلَهَا مَعَهَا .
Urva ibn Zubayr (rahimahulloh) aytdi: «Agar badanangga (minishga) muhtoj boʻlsang, unga ogʻirlik qilmaydigan darajada min. Agar uning sutiga muhtoj boʻlsang, uning boʻtasi toʻyib ichganidan keyin ich. Uni soʻyganingda esa, boʻtasini ham u bilan birga soʻy».Урва ибн Зубайр (раҳимаҳуллоҳ) айтди: «Агар баданангга (минишга) муҳтож бўлсанг, унга оғирлик қилмайдиган даражада мин. Агар унинг сутига муҳтож бўлсанг, унинг бўтаси тўйиб ичганидан кейин ич. Уни сўйганингда эса, бўтасини ҳам у билан бирга сўй».