وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، كَانَ يَنْحَرُ بُدْنَهُ قِيَامًا . قَالَ مَالِكٌ لاَ يَجُوزُ لأَحَدٍ أَنْ يَحْلِقَ رَأْسَهُ حَتَّى يَنْحَرَ هَدْيَهُ وَلاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ أَنْ يَنْحَرَ قَبْلَ الْفَجْرِ يَوْمَ النَّحْرِ وَإِنَّمَا الْعَمَلُ كُلُّهُ يَوْمَ النَّحْرِ الذَّبْحُ وَلُبْسُ الثِّيَابِ وَإِلْقَاءُ التَّفَثِ وَالْحِلاَقُ لاَ يَكُونُ شَىْءٌ مِنْ ذَلِكَ يُفْعَلُ قَبْلَ يَوْمِ النَّحْرِ .
Hishom ibn Urva (rahimahulloh) otasi (Urva) oʻz tuyalarini (budn) tik turgan holda soʻyardi. Molik aytdi: «Hech kimga hadiysini soʻymaguncha boshini oldirishi mumkin emas; hech kim nahr kuni tongdan avval soʻymasin. Nahr kunidagi barcha amal — soʻyish, kiyim kiyish, tafas (badanni tozalash)ni ketkazish va soch oldirishdir; bulardan hech biri nahr kunidan oldin qilinmaydi».Ҳишом ибн Урва (раҳимаҳуллоҳ) отаси (Урва) ўз туяларини (будн) тик турган ҳолда сўярди. Молик айтди: «Ҳеч кимга ҳадийсини сўймагунча бошини олдириши мумкин эмас; ҳеч ким наҳр куни тонгдан аввал сўймасин. Наҳр кунидаги барча амал — сўйиш, кийим кийиш, тафас (баданни тозалаш)ни кетказиш ва соч олдиришдир; булардан ҳеч бири наҳр кунидан олдин қилинмайди».