وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَةَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، - وَأُمُّهَا بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ - كَانَتْ تَحْتَ ابْنٍ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَمَاتَ وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَلَمْ يُسَمِّ لَهَا صَدَاقًا فَابْتَغَتْ أُمُّهَا صَدَاقَهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَيْسَ لَهَا صَدَاقٌ وَلَوْ كَانَ لَهَا صَدَاقٌ لَمْ نُمْسِكْهُ وَلَمْ نَظْلِمْهَا . فَأَبَتْ أُمُّهَا أَنْ تَقْبَلَ ذَلِكَ فَجَعَلُوا بَيْنَهُمْ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَضَى أَنْ لاَ صَدَاقَ لَهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Ubaydulloh ibn Umarning qizi — onasi Zayd ibn al-Xattobning qizi edi — Abdulloh ibn Umarning bir oʻgʻliga nikohlangan edi. U (er) unga qoʻshilmasdan va unga mahr belgilamasdan turib vafot etdi. Uning onasi mahrni talab qildi. Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo): «Unga mahr yoʻq. Agar unga mahr boʻlganida, biz uni ushlab qolmasdik va unga zulm ham qilmasdik», dedi. Ammo onasi buni qabul qilishdan bosh tortdi. Shunda ular oʻrtalariga Zayd ibn Sobitni hakam qilishdi. U esa: unga mahr yoʻq, ammo unga meros bor, deb hukm qildi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Убайдуллоҳ ибн Умарнинг қизи — онаси Зайд ибн ал-Хаттобнинг қизи эди — Абдуллоҳ ибн Умарнинг бир ўғлига никоҳланган эди. У (эр) унга қўшилмасдан ва унга маҳр белгиламасдан туриб вафот этди. Унинг онаси маҳрни талаб қилди. Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): «Унга маҳр йўқ. Агар унга маҳр бўлганида, биз уни ушлаб қолмасдик ва унга зулм ҳам қилмасдик», деди. Аммо онаси буни қабул қилишдан бош тортди. Шунда улар ўрталарига Зайд ибн Собитни ҳакам қилишди. У эса: унга маҳр йўқ, аммо унга мерос бор, деб ҳукм қилди.