Muhammad ibn Yahyo ibn Habbon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Bobom Habbonning ikki xotini bor edi — biri hoshimiy, biri ansoriy. U ansoriy ayolni emizikli holida taloq qildi. Unga bir yil oʻtdi, soʻng (Habbon) uni tashlab vafot etdi, u esa hali hayz koʻrmagan edi. Ayol: «Men undan meros olaman, chunki hayz koʻrmadim», dedi. Ikki ayol Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ga daʼvolashib bordilar. U ayol foydasiga merosni hukm qildi. Hoshimiy ayol Usmonni malomat qildi. U: «Bu — amakingizning oʻgʻlining ishidir, u bizga shuni maslahat bergan edi», dedi — yaʼni Ali ibn Abu Tolibni nazarda tutdi.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: Бобом Ҳаббоннинг икки хотини бор эди — бири ҳошимий, бири ансорий. У ансорий аёлни эмизикли ҳолида талоқ қилди. Унга бир йил ўтди, сўнг (Ҳаббон) уни ташлаб вафот этди, у эса ҳали ҳайз кўрмаган эди. Аёл: «Мен ундан мерос оламан, чунки ҳайз кўрмадим», деди. Икки аёл Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)га даъволашиб бордилар. У аёл фойдасига меросни ҳукм қилди. Ҳошимий аёл Усмонни маломат қилди. У: «Бу — амакингизнинг ўғлининг ишидир, у бизга шуни маслаҳат берган эди», деди — яъни Али ибн Абу Толибни назарда тутди.