حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنْ عَمَّتِهِ، زَيْنَبَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ أَنَّ الْفُرَيْعَةَ بِنْتَ مَالِكِ بْنِ سِنَانٍ، - وَهِيَ أُخْتُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ - أَخْبَرَتْهَا أَنَّهَا، جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسْأَلُهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهَا فِي بَنِي خُدْرَةَ فَإِنَّ زَوْجَهَا خَرَجَ فِي طَلَبِ أَعْبُدٍ لَهُ أَبَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِطَرَفِ الْقَدُومِ لَحِقَهُمْ فَقَتَلُوهُ . قَالَتْ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي فِي بَنِي خُدْرَةَ فَإِنَّ زَوْجِي لَمْ يَتْرُكْنِي فِي مَسْكَنٍ يَمْلِكُهُ وَلاَ نَفَقَةَ . قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ " . قَالَتْ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ فِي الْحُجْرَةِ نَادَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ أَمَرَ بِي فَنُودِيتُ لَهُ فَقَالَ " كَيْفَ قُلْتِ " . فَرَدَّدْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ الَّتِي ذَكَرْتُ لَهُ مِنْ شَأْنِ زَوْجِي فَقَالَ " امْكُثِي فِي بَيْتِكِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ " . قَالَتْ فَاعْتَدَدْتُ فِيهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا - قَالَتْ - فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَسَأَلَنِي عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَاتَّبَعَهُ وَقَضَى بِهِ .
Said ibn Ishoq ibn Kaʼb ibn Ujra (rahimahulloh) ammasi Zaynab bint Kaʼb ibn Ujradan rivoyat qiladiki, al-Furayʼa bint Molik ibn Sinon — u Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)ning singlisi — unga xabar berishicha, u (al-Furayʼa) Rasululloh ﷺ ning oldiga kelib, Banu Xudradagi ahli oldiga qaytishga izn soʻradi; chunki uning eri qochib ketgan qullarini izlab chiqib, ularga al-Qadum tomonda yetib olganida, ular uni oʻldirib qoʻygan edilar. U dedi: «Men Rasululloh ﷺdan Banu Xudradagi ahlim oldiga qaytishimni soʻradim, zero erim meni oʻzi egalik qiladigan uyda ham qoldirmagan, nafaqa ham qoldirmagan edi». U dedi: Rasululloh ﷺ: «Ha (qayt)», dedilar. U dedi: «Men qaytib, hujraga yetganimda, Rasululloh ﷺ meni chaqirdilar yoki meni chaqirishni buyurdilar, shunda u zotning huzuriga chorlandim. U zot: ‹Qanday deding?› dedilar. Men erim haqida aytib bergan qissamni yana takrorladim. Shunda u zot: ‹(Belgilangan) muddat oʻz nihoyasiga yetguncha uyingda tur›, dedilar». U dedi: «Shunda men u yerda toʻrt oyu oʻn kun idda oʻtirdim. Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) menga odam yuborib, bu haqda soʻradi, men unga xabar berdim, u ham shunga ergashib, shu bilan hukm qildi».Саид ибн Исҳоқ ибн Каъб ибн Ужра (раҳимаҳуллоҳ) аммаси Зайнаб бинт Каъб ибн Ужрадан ривоят қиладики, ал-Фурайъа бинт Молик ибн Синон — у Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)нинг синглиси — унга хабар беришича, у (ал-Фурайъа) Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келиб, Бану Худрадаги аҳли олдига қайтишга изн сўради; чунки унинг эри қочиб кетган қулларини излаб чиқиб, уларга ал-Қадум томонда етиб олганида, улар уни ўлдириб қўйган эдилар. У деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан Бану Худрадаги аҳлим олдига қайтишимни сўрадим, зеро эрим мени ўзи эгалик қиладиган уйда ҳам қолдирмаган, нафақа ҳам қолдирмаган эди». У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа (қайт)», дедилар. У деди: «Мен қайтиб, ҳужрага етганимда, Расулуллоҳ ﷺ мени чақирдилар ёки мени чақиришни буюрдилар, шунда у зотнинг ҳузурига чорландим. У зот: ‹Қандай дединг?› дедилар. Мен эрим ҳақида айтиб берган қиссамни яна такрорладим. Шунда у зот: ‹(Белгиланган) муддат ўз ниҳоясига етгунча уйингда тур›, дедилар». У деди: «Шунда мен у ерда тўрт ою ўн кун идда ўтирдим. Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) менга одам юбориб, бу ҳақда сўради, мен унга хабар бердим, у ҳам шунга эргашиб, шу билан ҳукм қилди».