Molik menga Yahyo ibn Saʼiddan, u Sulaymon ibn Yasordan rivoyat qildi: Umar ibn al-Xattob johiliyatda tugʻilgan bolalarni Islomda ularni (oʻzimniki deb) daʼvo qilgan kishilarga qoʻshib berardi. Bir kuni ikki kishi kelib, ikkovi ham bir ayolning bolasini daʼvo qildi. Umar ibn al-Xattob bir qiyofashunosni (qoifni) chaqirdi, u ikkoviga qaradi-da: «Ikkovi ham unda (bolaning tugʻilishida) sherik boʻlishgan», dedi. Shunda Umar ibn al-Xattob uni (qoifni) qamchi bilan urdi. Soʻng ayolni chaqirib: «Menga oʻz voqeangni aytib ber», dedi. Ayol: «Bu (ikki kishidan birini nazarda tutib) mening oldimga kelib turardi — men oilamning tuyalari yonida (choʻlda) edim. U men homilador boʻldim deb oʻylagunimizcha va u ham shunday deb oʻylaguncha mendan ajralmadi. Soʻng u mendan ketdi va menga qon quyildi (hayz koʻrdim). Keyin bu (ikkinchisi) uning oʻrniga menga (yaqinlik qilib) qoʻshildi. Endi bilmayman, u qay biridan», dedi. (Rivoyatchi) dedi: Shunda qoif takbir aytdi. Umar bolaga: «Ikkovidan qaysi birini xohlasang, oʻshanga (ota deb) qoʻshil», dedi.Молик менга Яҳё ибн Саъиддан, у Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилди: Умар ибн ал-Хаттоб жоҳилиятда туғилган болаларни Исломда уларни (ўзимники деб) даъво қилган кишиларга қўшиб берарди. Бир куни икки киши келиб, иккови ҳам бир аёлнинг боласини даъво қилди. Умар ибн ал-Хаттоб бир қиёфашуносни (қоифни) чақирди, у икковига қаради-да: «Иккови ҳам унда (боланинг туғилишида) шерик бўлишган», деди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб уни (қоифни) қамчи билан урди. Сўнг аёлни чақириб: «Менга ўз воқеангни айтиб бер», деди. Аёл: «Бу (икки кишидан бирини назарда тутиб) менинг олдимга келиб турарди — мен оиламнинг туялари ёнида (чўлда) эдим. У мен ҳомиладор бўлдим деб ўйлагунимизча ва у ҳам шундай деб ўйлагунча мендан ажралмади. Сўнг у мендан кетди ва менга қон қуйилди (ҳайз кўрдим). Кейин бу (иккинчиси) унинг ўрнига менга (яқинлик қилиб) қўшилди. Энди билмайман, у қай биридан», деди. (Ривоятчи) деди: Шунда қоиф такбир айтди. Умар болага: «Икковидан қайси бирини хоҳласанг, ўшанга (ота деб) қўшил», деди.