Molik menga Dovud ibn al-Husayndan, u Abu Gʻatafon ibn Tarif al-Murriydan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob: «Kim qarindoshlik rishtasini ulash uchun yoki sadaqa yoʻlida biror narsa hadya qilsa, u undan qaytib olmaydi. Kim esa hadya qilib, u bilan (dunyoviy) evaz koʻzlaganini bilib turib bergan boʻlsa, u oʻz hadyasi ustida (haqli); agar undan (evazidan) rozi boʻlmasa, uni qaytarib olishi mumkin», dedi. Yahyo aytdi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Bizning oldimizda ittifoq qilingan ish shuki, evaz uchun berilgan hadya, inʼom olgan kishining qoʻlida — koʻpayish yoki kamayish bilan — oʻzgargan boʻlsa, inʼom olgan kishi uning egasiga (hadyani) qoʻlga olgan kunidagi qiymatini beradi».Молик менга Довуд ибн ал-Ҳусайндан, у Абу Ғатафон ибн Тариф ал-Муррийдан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб: «Ким қариндошлик риштасини улаш учун ёки садақа йўлида бирор нарса ҳадя қилса, у ундан қайтиб олмайди. Ким эса ҳадя қилиб, у билан (дунёвий) эваз кўзлаганини билиб туриб берган бўлса, у ўз ҳадяси устида (ҳақли); агар ундан (эвазидан) рози бўлмаса, уни қайтариб олиши мумкин», деди. Яҳё айтди: Мен Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Бизнинг олдимизда иттифоқ қилинган иш шуки, эваз учун берилган ҳадя, инъом олган кишининг қўлида — кўпайиш ёки камайиш билан — ўзгарган бўлса, инъом олган киши унинг эгасига (ҳадяни) қўлга олган кунидаги қийматини беради».