حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي يُعْطَاهَا لاَ تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا أَبَدًا " . لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ .
Molik menga Ibn Shihobdan, u Abu Salama ibn Abdurahmon ibn Avfdan, u Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriydan rivoyat qilishicha, Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir kishiga (bir narsa) umro qilinsa — oʻziga va zurriyotiga (umrbod) berilsa — u oʻsha berilgan kishiniki (boʻlib qoladi), hech qachon uni bergan kishiga qaytmaydi», dedilar. Chunki u meros (hukmi) tushadigan bir ato qildi.Молик менга Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдураҳмон ибн Авфдан, у Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорийдан ривоят қилишича, Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир кишига (бир нарса) умро қилинса — ўзига ва зурриётига (умрбод) берилса — у ўша берилган кишиники (бўлиб қолади), ҳеч қачон уни берган кишига қайтмайди», дедилар. Чунки у мерос (ҳукми) тушадиган бир ато қилди.