وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، . أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، وَرِثَ مِنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ دَارَهَا قَالَ وَكَانَتْ حَفْصَةُ قَدْ أَسْكَنَتْ بِنْتَ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ مَا عَاشَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ بِنْتُ زَيْدٍ قَبَضَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْمَسْكَنَ وَرَأَى أَنَّهُ لَهُ .
Molik menga Nofeʼdan rivoyat qilishicha, Abdulloh ibn Umar Hafsa bint Umardan uning uyini meros qilib oldi. (Nofeʼ) dedi: Hafsa Zayd ibn al-Xattobning qizini u tirik ekan (shu uyda) yashashga qoʻygan edi. Zaydning qizi vafot etgach, Abdulloh ibn Umar maskanni (oʻz) qoʻliga oldi va uni oʻziniki deb bildi.Молик менга Нофеъдан ривоят қилишича, Абдуллоҳ ибн Умар Ҳафса бинт Умардан унинг уйини мерос қилиб олди. (Нофеъ) деди: Ҳафса Зайд ибн ал-Хаттобнинг қизини у тирик экан (шу уйда) яшашга қўйган эди. Зайднинг қизи вафот этгач, Абдуллоҳ ибн Умар масканни (ўз) қўлига олди ва уни ўзиники деб билди.