Molikka yetib kelishicha, Saʼid ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan hur (ozod) ayoldan bolasi boʻlgan bir qul haqida — ularning valosi kimga tegishli, deb soʻralgan edi. Saʼid: «Agar otalari qul holida, ozod qilinmay vafot etsa, ularning valosi onalarining mavlolariga tegishli boʻladi», dedi. Molik aytdi: «Bunga oʻxshash narsa — mavlolardan boʻlgan liʼon (laʼnatlashuv orqali ajralish) farzandidir: u onasining mavlolariga nisbat beriladi va oʻshalar uning mavlolari boʻladi. Agar u oʻlsa, ular unga meros boʻladi; agar u jinoyat sodir etsa, ular uning tovonini toʻlaydilar. Agar otasi uni oʻziniki deb tan olsa, u otasiga qoʻshiladi, valosi otasining mavlolariga oʻtadi, merosi ularga, tovoni esa ularning zimmasiga boʻladi va otasiga had (jazo) uriladi». Molik aytdi: «Arablardan boʻlgan liʼon ayoli ham shunday: agar u bilan liʼon qilgan eri uning bolasini tan olsa, u ham shu darajaga oʻtadi — biroq uning merosi onasi va ona tomondan boʻlgan aka-ukalarining merosidan qolgan qismi, u otasiga qoʻshilmaguncha, umum musulmonlarga tegishli boʻladi. Liʼon farzandi otasi uni tan olishidan avval faqat onasining mavlolariga muvolot (valo) merosini bergan, chunki uning nasabi ham, asabasi (ota tomon qarindoshlari) ham boʻlmagan; nasabi sobit boʻlgach esa, u oʻz asabasiga oʻtadi». Molik aytdi: «Bizning nazdimizda ittifoq qilingan hukm shuki, otasi hur boʻlgan qulning hur ayoldan boʻlgan bolasi haqida — bobo, yaʼni qulning otasi, oʻgʻlining hur ayoldan boʻlgan hur farzandlarining valosini oʻziga tortadi va otalari qul boʻlib turgan ekan, ularga meros boʻladi. Agar otalari ozod qilinsa, valo uning (otaning) mavlolariga qaytadi; agar u qul holida oʻlsa, meros ham, valo ham boboga tegishli boʻladi. Agar qulning ikkita hur oʻgʻli boʻlib, otalari qul holidayoq ulardan biri oʻlsa, bobo — otaning otasi — valoni ham, merosni ham oʻziga tortadi». Molik homilador holida ozod qilingan, eri esa qul boʻlgan, soʻngra eri homilasini tugʻishidan avval yoki tugʻqanidan keyin ozod qilingan choʻri haqida aytdi: «Uning qornidagi bolaning valosi onasini ozod qilgan kishiga tegishlidir, chunki oʻsha bolaga onasi ozod qilinishidan avval qullik yetgan edi. U onasi ozod boʻlganidan keyin homilador boʻlgan bola kabi emas; chunki onasi ozodlikdan soʻng homilador boʻlgan bolaning valosini, otasi ozod qilinsa, ota oʻziga tortadi». Molik xoʻjayinidan oʻz qulini ozod qilishga izn soʻragan va xoʻjayini unga izn bergan qul haqida aytdi: «Ozod qilingan qulning valosi (xoʻjayinning xoʻjayiniga tegishli boʻladi; uni ozod qilgan qul oʻzi keyin ozod boʻlsa ham, valo unga qaytmaydi)».Моликка етиб келишича, Саъид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ҳур (озод) аёлдан боласи бўлган бир қул ҳақида — уларнинг валоси кимга тегишли, деб сўралган эди. Саъид: «Агар оталари қул ҳолида, озод қилинмай вафот эца, уларнинг валоси оналарининг мавлоларига тегишли бўлади», деди. Молик айтди: «Бунга ўхшаш нарса — мавлолардан бўлган лиъон (лаънатлашув орқали ажралиш) фарзандидир: у онасининг мавлоларига нисбат берилади ва ўшалар унинг мавлолари бўлади. Агар у ўлса, улар унга мерос бўлади; агар у жиноят содир эца, улар унинг товонини тўлайдилар. Агар отаси уни ўзиники деб тан олса, у отасига қўшилади, валоси отасининг мавлоларига ўтади, мероси уларга, товони эса уларнинг зиммасига бўлади ва отасига ҳад (жазо) урилади». Молик айтди: «Араблардан бўлган лиъон аёли ҳам шундай: агар у билан лиъон қилган эри унинг боласини тан олса, у ҳам шу даражага ўтади — бироқ унинг мероси онаси ва она томондан бўлган ака-укаларининг меросидан қолган қисми, у отасига қўшилмагунча, умум мусулмонларга тегишли бўлади. Лиъон фарзанди отаси уни тан олишидан аввал фақат онасининг мавлоларига муволот (вало) меросини берган, чунки унинг насаби ҳам, асабаси (ота томон қариндошлари) ҳам бўлмаган; насаби собит бўлгач эса, у ўз асабасига ўтади». Молик айтди: «Бизнинг наздимизда иттифоқ қилинган ҳукм шуки, отаси ҳур бўлган қулнинг ҳур аёлдан бўлган боласи ҳақида — бобо, яъни қулнинг отаси, ўғлининг ҳур аёлдан бўлган ҳур фарзандларининг валосини ўзига тортади ва оталари қул бўлиб турган экан, уларга мерос бўлади. Агар оталари озод қилинса, вало унинг (отанинг) мавлоларига қайтади; агар у қул ҳолида ўлса, мерос ҳам, вало ҳам бобога тегишли бўлади. Агар қулнинг иккита ҳур ўғли бўлиб, оталари қул ҳолидаёқ улардан бири ўлса, бобо — отанинг отаси — валони ҳам, меросни ҳам ўзига тортади». Молик ҳомиладор ҳолида озод қилинган, эри эса қул бўлган, сўнгра эри ҳомиласини туғишидан аввал ёки туғқанидан кейин озод қилинган чўри ҳақида айтди: «Унинг қорнидаги боланинг валоси онасини озод қилган кишига тегишлидир, чунки ўша болага онаси озод қилинишидан аввал қуллик етган эди. У онаси озод бўлганидан кейин ҳомиладор бўлган бола каби эмас; чунки онаси озодликдан сўнг ҳомиладор бўлган боланинг валосини, отаси озод қилинса, ота ўзига тортади». Молик хўжайинидан ўз қулини озод қилишга изн сўраган ва хўжайини унга изн берган қул ҳақида айтди: «Озод қилинган қулнинг валоси (хўжайиннинг хўжайинига тегишли бўлади; уни озод қилган қул ўзи кейин озод бўлса ҳам, вало унга қайтмайди)».