قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الَّذِي لاَ اخْتِلاَفَ فِيهِ عِنْدَنَا أَنَّهُ لاَ يَحْلِفُ فِي الْقَسَامَةِ فِي الْعَمْدِ أَحَدٌ مِنَ النِّسَاءِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِلْمَقْتُولِ وُلاَةٌ إِلاَّ النِّسَاءُ فَلَيْسَ لِلنِّسَاءِ فِي قَتْلِ الْعَمْدِ قَسَامَةٌ وَلاَ عَفْوٌ . قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ فِي الرَّجُلِ يُقْتَلُ عَمْدًا أَنَّهُ إِذَا قَامَ عَصَبَةُ الْمَقْتُولِ أَوْ مَوَالِيهِ فَقَالُوا نَحْنُ نَحْلِفُ وَنَسْتَحِقُّ دَمَ صَاحِبِنَا . فَذَلِكَ لَهُمْ . قَالَ مَالِكٌ فَإِنْ أَرَادَ النِّسَاءُ أَنْ يَعْفُونَ عَنْهُ فَلَيْسَ ذَلِكَ لَهُنَّ الْعَصَبَةُ وَالْمَوَالِي . أَوْلَى بِذَلِكَ مِنْهُنَّ لأَنَّهُمْ هُمُ الَّذِينَ اسْتَحَقُّوا الدَّمَ وَحَلَفُوا عَلَيْهِ . قَالَ مَالِكٌ وَإِنْ عَفَتِ الْعَصَبَةُ أَوِ الْمَوَالِي بَعْدَ أَنْ يَسْتَحِقُّوا الدَّمَ وَأَبَى النِّسَاءُ وَقُلْنَ لاَ نَدَعُ قَاتِلَ صَاحِبِنَا فَهُنَّ أَحَقُّ وَأَوْلَى بِذَلِكَ لأَنَّ مَنْ أَخَذَ الْقَوَدَ أَحَقُّ مِمَّنْ تَرَكَهُ مِنَ النِّسَاءِ وَالْعَصَبَةِ إِذَا ثَبَتَ الدَّمُ وَوَجَبَ الْقَتْلُ . قَالَ مَالِكٌ لاَ يُقْسِمُ فِي قَتْلِ الْعَمْدِ مِنَ الْمُدَّعِينَ إِلاَّ اثْنَانِ فَصَاعِدًا تُرَدَّدُ الأَيْمَانُ عَلَيْهِمَا حَتَّى يَحْلِفَا خَمْسِينَ يَمِينًا ثُمَّ قَدِ اسْتَحَقَّا الدَّمَ وَذَلِكَ الأَمْرُ عِنْدَنَا . قَالَ مَالِكٌ وَإِذَا ضَرَبَ النَّفَرُ الرَّجُلَ حَتَّى يَمُوتَ تَحْتَ أَيْدِيهِمْ قُتِلُوا بِهِ جَمِيعًا فَإِنْ هُوَ مَاتَ بَعْدَ ضَرْبِهِمْ كَانَتِ الْقَسَامَةُ وَإِذَا كَانَتِ الْقَسَامَةُ لَمْ تَكُنْ إِلاَّ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ وَلَمْ يُقْتَلْ غَيْرُهُ وَلَمْ نَعْلَمْ قَسَامَةً كَانَتْ قَطُّ إِلاَّ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ .
Yahyo aytdi: Molik aytdi: Bizning oldimizda unda ixtilof yoʻq boʻlgan hukm shuki, amd qatlidagi qasomada ayollardan hech biri qasam ichmaydi. Agar oʻldirilgan kishining ayollardan boshqa valiylari boʻlmasa, ayollar uchun amd qatlida na qasoma, na afv bordir. Yahyo aytdi: Molik qasddan oʻldirilgan kishi haqida aytdi: Agar oʻldirilgan kishining asabasi yoki mavlolari turib: «Biz qasam ichamiz va hamrohimizning qoniga haqli boʻlamiz», desalar, bu ularning haqidir. Molik aytdi: Agar ayollar uni afv qilmoqchi boʻlsalar, bu ularning haqi emas; asaba va mavlolar bunga ulardan haqliroqdir, chunki qonga haqli boʻlganlar va uning ustiga qasam ichganlar oʻshalardir. Molik aytdi: Agar asaba yoki mavlolar qonga haqli boʻlganlaridan keyin afv qilsalar, ayollar esa bosh tortib: «Biz hamrohimizning qotilini qoʻyib yubormaymiz», desalar, ayollar bunga haqliroq va avloroqdir; chunki qon qaror topib, qatl vojib boʻlganida, qasos olgan kishi ayollar va asaba ichidan uni tark etgan kishidan haqliroqdir. Molik aytdi: Amd qatlida daʼvogarlardan faqat ikki kishi va undan koʻprogʻi qasam ichadi; ellik qasamni ichgunlaricha qasamlar ular ustida takrorlanadi, soʻng ular qonga haqli boʻladilar. Bizning oldimizdagi hukm shudir. Molik aytdi: Bir necha kishi bir kishini ularning qoʻllari ostida oʻlgunicha ursalar, uning uchun hammasi oʻldiriladi. Agar u ularning urishidan keyin oʻlsa, qasoma boʻladi; qasoma boʻlganida esa u faqat bitta kishi ustiga boʻladi va undan boshqasi oʻldirilmaydi. Biz hech qachon bitta kishi ustidan boshqa qasoma boʻlganini bilmaymiz.Яҳё айтди: Молик айтди: Бизнинг олдимизда унда ихтилоф йўқ бўлган ҳукм шуки, амд қатлидаги қасомада аёллардан ҳеч бири қасам ичмайди. Агар ўлдирилган кишининг аёллардан бошқа валийлари бўлмаса, аёллар учун амд қатлида на қасома, на афв бордир. Яҳё айтди: Молик қасддан ўлдирилган киши ҳақида айтди: Агар ўлдирилган кишининг асабаси ёки мавлолари туриб: «Биз қасам ичамиз ва ҳамроҳимизнинг қонига ҳақли бўламиз», десалар, бу уларнинг ҳақидир. Молик айтди: Агар аёллар уни афв қилмоқчи бўлсалар, бу уларнинг ҳақи эмас; асаба ва мавлолар бунга улардан ҳақлироқдир, чунки қонга ҳақли бўлганлар ва унинг устига қасам ичганлар ўшалардир. Молик айтди: Агар асаба ёки мавлолар қонга ҳақли бўлганларидан кейин афв қилсалар, аёллар эса бош тортиб: «Биз ҳамроҳимизнинг қотилини қўйиб юбормаймиз», десалар, аёллар бунга ҳақлироқ ва авлороқдир; чунки қон қарор топиб, қатл вожиб бўлганида, қасос олган киши аёллар ва асаба ичидан уни тарк этган кишидан ҳақлироқдир. Молик айтди: Амд қатлида даъвогарлардан фақат икки киши ва ундан кўпроғи қасам ичади; эллик қасамни ичгунларича қасамлар улар устида такрорланади, сўнг улар қонга ҳақли бўладилар. Бизнинг олдимиздаги ҳукм шудир. Молик айтди: Бир неча киши бир кишини уларнинг қўллари остида ўлгунича урсалар, унинг учун ҳаммаси ўлдирилади. Агар у уларнинг уришидан кейин ўлса, қасома бўлади; қасома бўлганида эса у фақат битта киши устига бўлади ва ундан бошқаси ўлдирилмайди. Биз ҳеч қачон битта киши устидан бошқа қасома бўлганини билмаймиз.