حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ، قَالَ وَكَانَ جَلِيسًا لَهُمْ وَكَانَ أَبْيَضَ اللِّحْيَةِ وَالرَّأْسِ - قَالَ - فَغَدَا عَلَيْهِمْ ذَاتَ يَوْمٍ وَقَدْ حَمَّرَهُمَا - قَالَ - فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ هَذَا أَحْسَنُ فَقَالَ إِنَّ أُمِّي عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَىَّ الْبَارِحَةَ جَارِيَتَهَا نُخَيْلَةَ فَأَقْسَمَتْ عَلَىَّ لأَصْبُغَنَّ وَأَخْبَرَتْنِي أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ كَانَ يَصْبُغُ . قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ فِي صَبْغِ الشَّعَرِ بِالسَّوَادِ لَمْ أَسْمَعْ فِي ذَلِكَ شَيْئًا مَعْلُومًا وَغَيْرُ ذَلِكَ مِنَ الصِّبْغِ أَحَبُّ إِلَىَّ . قَالَ وَتَرْكُ الصَّبْغِ كُلِّهِ وَاسِعٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَيْسَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ ضِيقٌ . قَالَ وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ بَيَانُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَصْبُغْ وَلَوْ صَبَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَرْسَلَتْ بِذَلِكَ عَائِشَةُ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ .
Abu Salama ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Abdurrahmon ibn al-Asvad ibn Abd Yagʻus — u (Abu Salama va boshqalarning) hamsuhbati boʻlib, soqoli va boshi oq edi — shunday dedi: «(Bir kuni) u ertalab ularning oldiga (soqol va sochini) qizil (xina) bilan boʻyagan holda keldi. Odamlar unga: ‹Mana bu chiroyliroq (yaxshiroq)›, deyishdi. U: ‹Onam — Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) kecha menga oʻz choʻrisi Nuxaylani yubordi va menga albatta boʻyashimni qasam ichib (talab) qildi, hamda menga Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu) (soch-soqolini) boʻyar edi, deb xabar berdi›, dedi». Yahyo aytdi: Men Molikning sochni qora rangga boʻyash haqida shunday deganini eshitdim: «Men bu haqda biror aniq (dalil) eshitmaganman, undan boshqa (rangdagi) boʻyoq menga (koʻra) sevimliroqdir». U (Molik yana) aytdi: «Boʻyashning barchasini tark etish (ham) — inshaalloh — keng (ruxsat)dir, bu (borada) odamlarga hech qanday tanglik yoʻq». U aytdi: Men Molikning bu hadis haqida shunday deganini eshitdim: «Bunda Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyamaganlariga bayon (dalolat) bordir; agar Rasululloh ﷺ boʻyaganlarida edi, Oisha buni (albatta) Abdurrahmon ibn al-Asvadga (xabar qilib) yuborar edi».Абу Салама ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Абдурраҳмон ибн ал-Асвад ибн Абд Яғус — у (Абу Салама ва бошқаларнинг) ҳамсуҳбати бўлиб, соқоли ва боши оқ эди — шундай деди: «(Бир куни) у эрталаб уларнинг олдига (соқол ва сочини) қизил (хина) билан бўяган ҳолда келди. Одамлар унга: ‹Мана бу чиройлироқ (яхшироқ)›, дейишди. У: ‹Онам — Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) кеча менга ўз чўриси Нухайлани юборди ва менга албатта бўяшимни қасам ичиб (талаб) қилди, ҳамда менга Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу) (соч-соқолини) бўяр эди, деб хабар берди›, деди». Яҳё айтди: Мен Моликнинг сочни қора рангга бўяш ҳақида шундай деганини эшитдим: «Мен бу ҳақда бирор аниқ (далил) эшитмаганман, ундан бошқа (рангдаги) бўёқ менга (кўра) севимлироқдир». У (Молик яна) айтди: «Бўяшнинг барчасини тарк этиш (ҳам) — иншааллоҳ — кенг (рухсат)дир, бу (борада) одамларга ҳеч қандай танглик йўқ». У айтди: Мен Моликнинг бу ҳадис ҳақида шундай деганини эшитдим: «Бунда Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўямаганларига баён (далолат) бордир; агар Расулуллоҳ ﷺ бўяганларида эди, Оиша буни (албатта) Абдурраҳмон ибн ал-Асвадга (хабар қилиб) юборар эди».