وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِإِحْفَاءِ الشَّوَارِبِ وَإِعْفَاءِ اللِّحَى ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ moʻylablarni qirqishga (kaltalashga) va soqollarni (qoʻyib) oʻstirishga buyurdilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ мўйлабларни қирқишга (калталашга) ва соқолларни (қўйиб) ўстиришга буюрдилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ ‏ "‏ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ ‏"‏ ‏.‏

Abdurrahmon ibn Avf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Muoviya ibn Abu Sufyonning haj qilgan yili minbar ustida turib, posbonning qoʻlidagi bir tutam sochni olib, shunday deganini eshibdi: «Ey Madina ahli! Olimlaringiz qayerda? Men Rasululloh ﷺ ning mana shunaqasidan qaytarib: ‹Bani Isroil ayollari mana shuni (ulama sochni) tutgan (ishlatgan) paytlarida halok boʻldilar›, deb aytayotganlarini eshitganman», dedi.Абдурраҳмон ибн Авф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Муовия ибн Абу Суфённинг ҳаж қилган йили минбар устида туриб, посбоннинг қўлидаги бир тутам сочни олиб, шундай деганини эшибди: «Эй Мадина аҳли! Олимларингиз қаерда? Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг мана шунақасидан қайтариб: ‹Бани Исроил аёллари мана шуни (улама сочни) тутган (ишлатган) пайтларида ҳалок бўлдилар›, деб айтаётганларини эшитганман», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ سَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاصِيَتَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ فَرَقَ بَعْدَ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ لَيْسَ عَلَى الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى شَعَرِ امْرَأَةِ ابْنِهِ أَوْ شَعَرِ أُمِّ امْرَأَتِهِ بَأْسٌ ‏.‏

Ibn Shihob az-Zuhriy (rahimahulloh) aytdi: Rasululloh ﷺ Alloh xohlagan muddat (bir muddat) peshona sochlarini (ochib) tushirib qoʻydilar, soʻng oxiri uni (ikkiga) ajratib (taradilar). Molik aytdi: «Kishining oʻgʻlining xotini sochiga yoki xotinining onasi sochiga qarashida hech qanday zarar yoʻq».Ибн Шиҳоб аз-Зуҳрий (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳ хоҳлаган муддат (бир муддат) пешона сочларини (очиб) тушириб қўйдилар, сўнг охири уни (иккига) ажратиб (тарадилар). Молик айтди: «Кишининг ўғлининг хотини сочига ёки хотинининг онаси сочига қарашида ҳеч қандай зарар йўқ».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ الإِخْصَاءَ وَيَقُولُ فِيهِ تَمَامُ الْخَلْقِ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) (hayvonni) axta qilish (bichish)ni makruh sanar va: «Xilqatning tamomligi (mukammalligi) shundadir (yaʼni bezlarda)», der edi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) (ҳайвонни) ахта қилиш (бичиш)ни макруҳ санар ва: «Хилқатнинг тамомлиги (мукаммаллиги) шундадир (яъни безларда)», дер эди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ فِي الْجَنَّةِ كَهَاتَيْنِ إِذَا اتَّقَى ‏"‏ ‏.‏ وَأَشَارَ بِإِصْبُعَيْهِ الْوُسْطَى وَالَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ ‏.‏

Safvon ibn Sulaym (rahimahulloh)ga yetib kelishicha, Nabiy ﷺ: «Men va yetimning kafili (parvarishlovchisi) — u (yetim) oʻziniki boʻladimi yoki oʻzganikimi — agar (kafil) taqvo qilsa, jannatda mana shu ikki (barmoq)dek boʻlamiz», dedilar va oʻrta barmogʻi bilan bosh barmoqqa yondosh (koʻrsatkich) barmogʻiga ishora qildilar.Сафвон ибн Сулайм (раҳимаҳуллоҳ)га етиб келишича, Набий ﷺ: «Мен ва етимнинг кафили (парваришловчиси) — у (етим) ўзиники бўладими ёки ўзганикими — агар (кафил) тақво қилса, жаннатда мана шу икки (бармоқ)дек бўламиз», дедилар ва ўрта бармоғи билан бош бармоққа ёндош (кўрсаткич) бармоғига ишора қилдилар.

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ لِي جُمَّةً أَفَأُرَجِّلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نَعَمْ وَأَكْرِمْهَا ‏"‏ فَكَانَ أَبُو قَتَادَةَ رُبَّمَا دَهَنَهَا فِي الْيَوْمِ مَرَّتَيْنِ لِمَا قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَأَكْرِمْهَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Qatoda al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺga: «Mening (elkamga tushadigan) qalin sochim bor, uni taray (parvarish qilay)mi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, va uni ehtirom qil (yaxshi parvarishla)», dedilar. Rasululloh ﷺ unga: «uni ehtirom qil», deganlari uchun Abu Qatoda baʼzida uni bir kunda ikki marta moylardi.Абу Қатода ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺга: «Менинг (элкамга тушадиган) қалин сочим бор, уни тарай (парвариш қилай)ми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, ва уни эҳтиром қил (яхши парваришла)», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ унга: «уни эҳтиром қил», деганлари учун Абу Қатода баъзида уни бир кунда икки марта мойларди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ ثَائِرَ الرَّأْسِ وَاللِّحْيَةِ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ أَنِ اخْرُجْ كَأَنَّهُ يَعْنِي إِصْلاَحَ شَعَرِ رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ فَفَعَلَ الرَّجُلُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَلَيْسَ هَذَا خَيْرًا مِنْ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدُكُمْ ثَائِرَ الرَّأْسِ كَأَنَّهُ شَيْطَانٌ ‏"‏ ‏.‏

Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Rasululloh ﷺ masjidda edilar. Shunda boshi va soqoli toʻzgʻigan (tartoqsiz) bir kishi kirib keldi. Rasululloh ﷺ unga qoʻllari bilan ‹chiqib (ket)› deb ishora qildilar — goʻyo boshining sochi va soqolini tuzatishini nazarda tutgandek. U kishi shunday qildi, soʻng qaytib keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Mana shu biringizning goʻyo shaytondek boshi toʻzgʻigan holda kelishidan koʻra yaxshiroq emasmi?› dedilar».Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Расулуллоҳ ﷺ масжидда эдилар. Шунда боши ва соқоли тўзғиган (тартоқсиз) бир киши кириб келди. Расулуллоҳ ﷺ унга қўллари билан ‹чиқиб (кет)› деб ишора қилдилар — гўё бошининг сочи ва соқолини тузатишини назарда тутгандек. У киши шундай қилди, сўнг қайтиб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мана шу бирингизнинг гўё шайтондек боши тўзғиган ҳолда келишидан кўра яхшироқ эмасми?› дедилар».

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ، قَالَ وَكَانَ جَلِيسًا لَهُمْ وَكَانَ أَبْيَضَ اللِّحْيَةِ وَالرَّأْسِ - قَالَ - فَغَدَا عَلَيْهِمْ ذَاتَ يَوْمٍ وَقَدْ حَمَّرَهُمَا - قَالَ - فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ هَذَا أَحْسَنُ فَقَالَ إِنَّ أُمِّي عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَىَّ الْبَارِحَةَ جَارِيَتَهَا نُخَيْلَةَ فَأَقْسَمَتْ عَلَىَّ لأَصْبُغَنَّ وَأَخْبَرَتْنِي أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ كَانَ يَصْبُغُ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ فِي صَبْغِ الشَّعَرِ بِالسَّوَادِ لَمْ أَسْمَعْ فِي ذَلِكَ شَيْئًا مَعْلُومًا وَغَيْرُ ذَلِكَ مِنَ الصِّبْغِ أَحَبُّ إِلَىَّ ‏.‏ قَالَ وَتَرْكُ الصَّبْغِ كُلِّهِ وَاسِعٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَيْسَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ ضِيقٌ ‏.‏ قَالَ وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ بَيَانُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَصْبُغْ وَلَوْ صَبَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَرْسَلَتْ بِذَلِكَ عَائِشَةُ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ ‏.‏

Abu Salama ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Abdurrahmon ibn al-Asvad ibn Abd Yagʻus — u (Abu Salama va boshqalarning) hamsuhbati boʻlib, soqoli va boshi oq edi — shunday dedi: «(Bir kuni) u ertalab ularning oldiga (soqol va sochini) qizil (xina) bilan boʻyagan holda keldi. Odamlar unga: ‹Mana bu chiroyliroq (yaxshiroq)›, deyishdi. U: ‹Onam — Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) kecha menga oʻz choʻrisi Nuxaylani yubordi va menga albatta boʻyashimni qasam ichib (talab) qildi, hamda menga Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu) (soch-soqolini) boʻyar edi, deb xabar berdi›, dedi». Yahyo aytdi: Men Molikning sochni qora rangga boʻyash haqida shunday deganini eshitdim: «Men bu haqda biror aniq (dalil) eshitmaganman, undan boshqa (rangdagi) boʻyoq menga (koʻra) sevimliroqdir». U (Molik yana) aytdi: «Boʻyashning barchasini tark etish (ham) — inshaalloh — keng (ruxsat)dir, bu (borada) odamlarga hech qanday tanglik yoʻq». U aytdi: Men Molikning bu hadis haqida shunday deganini eshitdim: «Bunda Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyamaganlariga bayon (dalolat) bordir; agar Rasululloh ﷺ boʻyaganlarida edi, Oisha buni (albatta) Abdurrahmon ibn al-Asvadga (xabar qilib) yuborar edi».Абу Салама ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Абдурраҳмон ибн ал-Асвад ибн Абд Яғус — у (Абу Салама ва бошқаларнинг) ҳамсуҳбати бўлиб, соқоли ва боши оқ эди — шундай деди: «(Бир куни) у эрталаб уларнинг олдига (соқол ва сочини) қизил (хина) билан бўяган ҳолда келди. Одамлар унга: ‹Мана бу чиройлироқ (яхшироқ)›, дейишди. У: ‹Онам — Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) кеча менга ўз чўриси Нухайлани юборди ва менга албатта бўяшимни қасам ичиб (талаб) қилди, ҳамда менга Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу) (соч-соқолини) бўяр эди, деб хабар берди›, деди». Яҳё айтди: Мен Моликнинг сочни қора рангга бўяш ҳақида шундай деганини эшитдим: «Мен бу ҳақда бирор аниқ (далил) эшитмаганман, ундан бошқа (рангдаги) бўёқ менга (кўра) севимлироқдир». У (Молик яна) айтди: «Бўяшнинг барчасини тарк этиш (ҳам) — иншааллоҳ — кенг (рухсат)дир, бу (борада) одамларга ҳеч қандай танглик йўқ». У айтди: Мен Моликнинг бу ҳадис ҳақида шундай деганини эшитдим: «Бунда Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўямаганларига баён (далолат) бордир; агар Расулуллоҳ ﷺ бўяганларида эди, Оиша буни (албатта) Абдурраҳмон ибн ал-Асвадга (хабар қилиб) юборар эди».

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنِّي أُرَوَّعُ فِي مَنَامِي ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ قُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ وَشَرِّ عِبَادِهِ وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَنْ يَحْضُرُونِ ‏"‏ ‏.‏

Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Menga yetib kelishicha, Xolid ibn al-Valid Rasululloh ﷺga: «Men uyqumda dahshatga tushaman (qoʻrqib uygʻonaman)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Ayt: ‹Allohning gʻazabidan, uqubatidan, bandalarining yomonligidan, shaytonlarning vasvasalaridan hamda ularning menga hozir boʻlishlaridan Allohning tamom kalimalari bilan panoh tilayman›», dedilar.Яҳё ибн Саъид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Менга етиб келишича, Холид ибн ал-Валид Расулуллоҳ ﷺга: «Мен уйқумда даҳшатга тушаман (қўрқиб уйғонаман)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Айт: ‹Аллоҳнинг ғазабидан, уқубатидан, бандаларининг ёмонлигидан, шайтонларнинг васвасаларидан ҳамда уларнинг менга ҳозир бўлишларидан Аллоҳнинг тамом калималари билан паноҳ тилайман›», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَى عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ يَطْلُبُهُ بِشُعْلَةٍ مِنْ نَارٍ كُلَّمَا الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ أَفَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولُهُنَّ إِذَا قُلْتَهُنَّ طَفِئَتْ شُعْلَتُهُ وَخَرَّ لِفِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ بَلَى ‏"‏ فَقَالَ جِبْرِيلُ فَقُلْ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْكَرِيمِ وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ اللاَّتِي لاَ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاَ فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَشَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَشَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الأَرْضِ وَشَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِلاَّ طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ ‏.‏

Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meʼrojga (tunggi sayrga) olib borilganlarida, jinlardan boʻlgan bir ifritni oʻt shuʼlasi bilan u zotni taʼqib etayotganini koʻrdilar; Rasululloh ﷺ qaysi tomonga oʻgirilsalar, uni koʻrardilar. Shunda Jibril u zotga: «Senga baʼzi kalimalarni oʻrgatayinmi? Ularni aytsang, uning shuʼlasi oʻchib, oʻzi yuztuban yiqiladi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, albatta», dedilar. Jibril: «Ayt: ‹Allohning karamli Yuzi va Allohning tamom kalimalari bilan — ularni na yaxshi kishi, na fojir ortib oʻta olmaydi — osmondan tushadigan narsalarning yomonligidan, unga koʻtariladigan narsalarning yomonligidan, yerda yaratilgan narsalarning yomonligidan, undan chiqadigan narsalarning yomonligidan, kecha va kunduzning fitnalaridan hamda kecha va kunduzning tashrif buyuruvchilaridan — yaxshilik bilan keladigan tashrif buyuruvchidan boshqasidan — panoh tilayman, ey Rahmon!›», dedi.Яҳё ибн Саъид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ меърожга (тунгги сайрга) олиб борилганларида, жинлардан бўлган бир ифритни ўт шуъласи билан у зотни таъқиб этаётганини кўрдилар; Расулуллоҳ ﷺ қайси томонга ўгирилсалар, уни кўрардилар. Шунда Жибрил у зотга: «Сенга баъзи калималарни ўргатайинми? Уларни айтсанг, унинг шуъласи ўчиб, ўзи юзтубан йиқилади», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, албатта», дедилар. Жибрил: «Айт: ‹Аллоҳнинг карамли Юзи ва Аллоҳнинг тамом калималари билан — уларни на яхши киши, на фожир ортиб ўта олмайди — осмондан тушадиган нарсаларнинг ёмонлигидан, унга кўтариладиган нарсаларнинг ёмонлигидан, ерда яратилган нарсаларнинг ёмонлигидан, ундан чиқадиган нарсаларнинг ёмонлигидан, кеча ва кундузнинг фитналаридан ҳамда кеча ва кундузнинг ташриф буюрувчиларидан — яхшилик билан келадиган ташриф буюрувчидан бошқасидан — паноҳ тилайман, эй Раҳмон!›», деди.

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ قَالَ مَا نِمْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَدَغَتْنِي عَقْرَبٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَمَا إِنَّكَ لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ‏.‏ لَمْ تَضُرَّكَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Aslam qabilasidan bir kishi: «Bu kecha uxlay olmadim», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Nima sababdan?», dedilar. U: «Meni chayon chaqdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar sen kechqurun: ‹Alloh yaratgan narsalarning yomonligidan Allohning tamom kalimalari bilan panoh tilayman›, deganingda edi, u senga zarar yetkazmasdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аслам қабиласидан бир киши: «Бу кеча ухлай олмадим», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Нима сабабдан?», дедилар. У: «Мени чаён чақди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сен кечқурун: ‹Аллоҳ яратган нарсаларнинг ёмонлигидан Аллоҳнинг тамом калималари билан паноҳ тилайман›, деганингда эди, у сенга зарар етказмасди», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ، أَنَّ كَعْبَ الأَحْبَارِ، قَالَ لَوْلاَ كَلِمَاتٌ أَقُولُهُنَّ لَجَعَلَتْنِي يَهُودُ حِمَارًا ‏.‏ فَقِيلَ لَهُ وَمَا هُنَّ فَقَالَ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ الَّذِي لَيْسَ شَىْءٌ أَعْظَمَ مِنْهُ وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لاَ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاَ فَاجِرٌ وَبِأَسْمَاءِ اللَّهِ الْحُسْنَى كُلِّهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَمَا لَمْ أَعْلَمْ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ ‏.‏

Al-Qaʼqoʼ ibn Hakim (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Kaʼb al-Ahbor (rahimahulloh): «Agar men aytadigan kalimalar boʻlmaganida, yahudiylar meni eshakka aylantirib qoʻygan boʻlardilar», dedi. Undan: «Ular nima?», deb soʻraldi. U: «Undan buyukroq hech narsa boʻlmagan Allohning ulugʻ Yuzi bilan, na yaxshi kishi, na fojir ortib oʻta olmaydigan Allohning tamom kalimalari bilan hamda Allohning eng goʻzal ismlarining barchasi bilan — ulardan bilganim va bilmaganim bilan — U yaratgan, borliqqa keltirgan va koʻpaytirgan narsalarning yomonligidan panoh tilayman», dedi.Ал-Қаъқоъ ибн Ҳаким (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Каъб ал-Аҳбор (раҳимаҳуллоҳ): «Агар мен айтадиган калималар бўлмаганида, яҳудийлар мени эшакка айлантириб қўйган бўлардилар», деди. Ундан: «Улар нима?», деб сўралди. У: «Ундан буюкроқ ҳеч нарса бўлмаган Аллоҳнинг улуғ Юзи билан, на яхши киши, на фожир ортиб ўта олмайдиган Аллоҳнинг тамом калималари билан ҳамда Аллоҳнинг энг гўзал исмларининг барчаси билан — улардан билганим ва билмаганим билан — У яратган, борлиққа келтирган ва кўпайтирган нарсаларнинг ёмонлигидан паноҳ тилайман», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ، عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ لِجَلاَلِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tabaraka va taolo Qiyomat kunida: ‹Mening ulugʻligim uchun bir-birini sevganlar qani? Bugun — Mening soyamdan boshqa soya boʻlmagan kunda — ularni Oʻz soyamda soyalantiraman›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ табарака ва таоло Қиёмат кунида: ‹Менинг улуғлигим учун бир-бирини севганлар қани? Бугун — Менинг соямдан бошқа соя бўлмаган кунда — уларни Ўз соямда соялантираман›, дейди», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَوْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ إِمَامٌ عَادِلٌ وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ

Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) yoki Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yetti (toifa) kishini Alloh Oʻz soyasidan boshqa soya boʻlmagan kunda Oʻz soyasida soyalantiradi: adolatli imom (rahbar); Allohga ibodat qilib ulgʻaygan yigit; qalbi masjidga bogʻliq boʻlgan — undan chiqqanidan qaytib kelguncha (masjidni sogʻinadigan) kishi; Alloh yoʻlida bir-birini sevib, shu (muhabbat) uchun uchrashib, shu uchun ajraladigan ikki kishi; yolgʻiz qolganda Allohni zikr qilib, koʻzlaridan yosh oqadigan kishi; obroʻli, goʻzal ayol (nafsiga) chaqirganda: ‹Men Allohdan qoʻrqaman›, deb rad etadigan kishi; hamda sadaqa berib, uni shu qadar yashiradiki, oʻng qoʻli bergan narsani chap qoʻli bilmaydigan kishi», dedilar.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) ёки Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Етти (тоифа) кишини Аллоҳ Ўз соясидан бошқа соя бўлмаган кунда Ўз соясида соялантиради: адолатли имом (раҳбар); Аллоҳга ибодат қилиб улғайган йигит; қалби масжидга боғлиқ бўлган — ундан чиққанидан қайтиб келгунча (масжидни соғинадиган) киши; Аллоҳ йўлида бир-бирини севиб, шу (муҳаббат) учун учрашиб, шу учун ажраладиган икки киши; ёлғиз қолганда Аллоҳни зикр қилиб, кўзларидан ёш оқадиган киши; обрўли, гўзал аёл (нафсига) чақирганда: ‹Мен Аллоҳдан қўрқаман›, деб рад этадиган киши; ҳамда садақа бериб, уни шу қадар яширадики, ўнг қўли берган нарсани чап қўли билмайдиган киши», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ الْعَبْدَ قَالَ لِجِبْرِيلَ قَدْ أَحْبَبْتُ فُلاَنًا فَأَحِبَّهُ ‏.‏ فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَبَّ فُلاَنًا فَأَحِبُّوهُ ‏.‏ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الأَرْضِ ‏.‏ وَإِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ الْعَبْدَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ لاَ أَحْسِبُهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ فِي الْبُغْضِ مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandani sevsa, Jibrilga: ‹Men falonchini sevdim, sen ham uni sev›, deydi. Shunda Jibril uni sevadi. Soʻng u osmon ahliga: ‹Alloh falonchini sevdi, sizlar ham uni sevinglar›, deb nido qiladi. Shunda osmon ahli uni sevadi. Keyin u uchun yerda (odamlar orasida) qabul (maqbullik) qoʻyiladi. Alloh bir bandaga gʻazab qilsa esa...», dedilar. Molik aytdi: «Bilishimcha, u zot gʻazab haqida ham shunga oʻxshash deganlar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилга: ‹Мен фалончини севдим, сен ҳам уни сев›, дейди. Шунда Жибрил уни севади. Сўнг у осмон аҳлига: ‹Аллоҳ фалончини севди, сизлар ҳам уни севинглар›, деб нидо қилади. Шунда осмон аҳли уни севади. Кейин у учун ерда (одамлар орасида) қабул (мақбуллик) қўйилади. Аллоҳ бир бандага ғазаб қилса эса...», дедилар. Молик айтди: «Билишимча, у зот ғазаб ҳақида ҳам шунга ўхшаш деганлар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى شَابٌّ بَرَّاقُ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَىْءٍ أَسْنَدُوا إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ قَوْلِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالتَّهْجِيرِ وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي - قَالَ - فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلاَتَهُ ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّكَ لِلَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ قَالَ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي فَجَبَذَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Idris al-Xavloniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Damashq masjidiga kirdim. Qarasam, tishlari oppoq yaltiragan navqiron bir yigit oʻtiribdi, odamlar esa uning atrofida edilar; biror narsada ixtilof qilishsa, unga murojaat qilib, uning soʻziga qaytar edilar. Men u haqda soʻradim, ‹Bu — Muoz ibn Jabal›, deyishdi. Ertasi kuni ertalab bordim, u peshin (namozi)ga mendan oldin kelib, namoz oʻqiyotgan ekan. Namozini oʻqib boʻlguncha kutdim, soʻng oldiga yuzma-yuz kelib salom berdim va: ‹Vallohi, men seni Alloh uchun sevaman›, dedim. U: ‹Alloh haqqimi?›, dedi. Men: ‹Alloh haqqi›, dedim. U: ‹Alloh haqqimi?›, dedi. Men: ‹Alloh haqqi›, dedim. U: ‹Alloh haqqimi?›, dedi. Men: ‹Alloh haqqi›, dedim. Shunda u ridomning etagidan tutib, meni oʻziga tortdi va: ‹Xushxabar boʻlsin! Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: Alloh tabaraka va taolo: «Men (yoʻlim)da bir-birini sevganlarga, Men uchun birga oʻtirganlarga, Men uchun bir-birini ziyorat qilganlarga va Men uchun bir-biriga (saxovat ila) beradiganlarga muhabbatim vojib boʻldi», dedi›, dedilar».Абу Идрис ал-Хавлоний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Дамашқ масжидига кирдим. Қарасам, тишлари оппоқ ялтираган навқирон бир йигит ўтирибди, одамлар эса унинг атрофида эдилар; бирор нарсада ихтилоф қилишса, унга мурожаат қилиб, унинг сўзига қайтар эдилар. Мен у ҳақда сўрадим, ‹Бу — Муоз ибн Жабал›, дейишди. Эртаси куни эрталаб бордим, у пешин (намози)га мендан олдин келиб, намоз ўқиётган экан. Намозини ўқиб бўлгунча кутдим, сўнг олдига юзма-юз келиб салом бердим ва: ‹Валлоҳи, мен сени Аллоҳ учун севаман›, дедим. У: ‹Аллоҳ ҳаққими?›, деди. Мен: ‹Аллоҳ ҳаққи›, дедим. У: ‹Аллоҳ ҳаққими?›, деди. Мен: ‹Аллоҳ ҳаққи›, дедим. У: ‹Аллоҳ ҳаққими?›, деди. Мен: ‹Аллоҳ ҳаққи›, дедим. Шунда у ридомнинг этагидан тутиб, мени ўзига тортди ва: ‹Хушхабар бўлсин! Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: Аллоҳ табарака ва таоло: «Мен (йўлим)да бир-бирини севганларга, Мен учун бирга ўтирганларга, Мен учун бир-бирини зиёрат қилганларга ва Мен учун бир-бирига (саховат ила) берадиганларга муҳаббатим вожиб бўлди», деди›, дедилар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ الْقَصْدُ وَالْتُّؤَدَةُ وَحُسْنُ السَّمْتِ جُزْءٌ مِنْ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏.‏

Molikka Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan yetib kelishicha, u: «Meʼyorni saqlash (moʻtadillik), vazminlik va yaxshi xulq (koʻrinish) — paygʻambarlikning yigirma beshdan bir qismidir», der edi.Моликка Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан етиб келишича, у: «Меъёрни сақлаш (мўтадиллик), вазминлик ва яхши хулқ (кўриниш) — пайғамбарликнинг йигирма бешдан бир қисмидир», дер эди.