أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا طَامِثٌ أَوْ حَائِضٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men hayzli holimda men bilan Rasululloh ﷺ bir yopingʻich ostida tunardik. Agar mendan biror narsa u zotga tegib qolsa, u zot oʻsha joyni yuvar, undan boshqa joyni yuvmas va oʻsha kiyimda namoz oʻqirdilar. Soʻng yana yotardilar, agar mendan yana biror narsa tegib qolsa, u zot xuddi shunday qilar, undan boshqasini yuvmas va oʻsha kiyimda namoz oʻqirdilar.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ҳайзли ҳолимда мен билан Расулуллоҳ ﷺ бир ёпинғич остида тунардик. Агар мендан бирор нарса у зотга тегиб қолса, у зот ўша жойни ювар, ундан бошқа жойни ювмас ва ўша кийимда намоз ўқирдилар. Сўнг яна ётардилар, агар мендан яна бирор нарса тегиб қолса, у зот худди шундай қилар, ундан бошқасини ювмас ва ўша кийимда намоз ўқирдилар.»