أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسَ بْنَ عَمْرٍو، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم أَبُو الْقَاسِمِ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ، طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ وَصَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ مَعِي فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men va Rasululloh ﷺ — Abul Qosim bir choyshab ostida boʻlardik. Men esa hayzli edim. Agar mendan unga biror narsa tegsa, u zot tekkan joyini yuvardilar, undan boshqasini yuvmasdilar va oʻsha kiyimda namoz oʻqirdilar. Soʻng yana men bilan qaytardilar. Agar mendan unga yana biror narsa tegsa, xuddi shunday qilardilar, undan boshqasini yuvmasdilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ва Расулуллоҳ ﷺ — Абул Қосим бир чойшаб остида бўлардик. Мен эса ҳайзли эдим. Агар мендан унга бирор нарса тегса, у зот теккан жойини ювардилар, ундан бошқасини ювмасдилар ва ўша кийимда намоз ўқирдилар. Сўнг яна мен билан қайтардилар. Агар мендан унга яна бирор нарса тегса, худди шундай қилардилар, ундан бошқасини ювмасдилар».