أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا طَامِثٌ حَائِضٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men hayzli, oyboshi vaqtida boʻlganimda ham men bilan Rasululloh ﷺ bir choyshab ichida tunar edik. Agar u zotga mendan biror narsa tegib qolsa, u zot faqat oʻsha joyini yuvar, undan oshirmas, soʻng oʻsha kiyimda namoz oʻqir edilar. Soʻng yana qaytar edilar, agar u zotga mendan yana biror narsa tegib qolsa, xuddi shunday qilar, faqat oʻsha joyini yuvib, undan oshirmasdan, oʻsha kiyimda namoz oʻqir edilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ҳайзли, ойбоши вақтида бўлганимда ҳам мен билан Расулуллоҳ ﷺ бир чойшаб ичида тунар эдик. Агар у зотга мендан бирор нарса тегиб қолса, у зот фақат ўша жойини ювар, ундан оширмас, сўнг ўша кийимда намоз ўқир эдилар. Сўнг яна қайтар эдилар, агар у зотга мендан яна бирор нарса тегиб қолса, худди шундай қилар, фақат ўша жойини ювиб, ундан оширмасдан, ўша кийимда намоз ўқир эдилар», дедилар.