أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى السِّجْزِيُّ، - يُعْرَفُ بِخَيَّاطِ السُّنَّةِ نَزَلَ بِدِمَشْقَ أَحَدُ الثِّقَاتِ - قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ حَدَّثَنَا مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَلَسَ فِي الثِّنْتَيْنِ أَوْ فِي الأَرْبَعِ يَضَعُ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ أَشَارَ بِأُصْبُعِهِ .
Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ikkinchi yoki toʻrtinchi rakʼatda oʻtirganlarida qoʻllarini tizzalari ustiga qoʻyar, soʻng barmoqlari bilan ishora qilar edilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ иккинчи ёки тўртинчи ракъатда ўтирганларида қўлларини тиззалари устига қўяр, сўнг бармоқлари билан ишора қилар эдилар», деди.