أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَصْرِيُّ، عَنْ بِشْرٍ، - هُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَىُّ الأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتِ الدَّائِمُ . قُلْتُ فَأَىُّ اللَّيْلِ كَانَ يَقُومُ قَالَتْ إِذَا سَمِعَ الصَّارِخَ .
Masruq (rahimahulloh) rivoyat qiladi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺga qaysi amal eng sevimli edi?» deb soʻradim. U: «Doimiy qilinadigani», dedi. Men: «Kechaning qaysi qismida namoz oʻqir edilar?» dedim. U: «Xoʻrozning ovozini eshitgan paytlarida», dedi.Масруқ (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Расулуллоҳ ﷺга қайси амал энг севимли эди?» деб сўрадим. У: «Доимий қилинадигани», деди. Мен: «Кечанинг қайси қисмида намоз ўқир эдилар?» дедим. У: «Хўрознинг овозини эшитган пайтларида», деди.