أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، حَدَّثَهُ ح، وَأَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَاعْتَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً . قَالَتْ عَائِشَةُ وَكَانَ قَالَ " مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا " . مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ حَدَّثَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَدِيثَهُنَّ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ قَدْ كُنْتَ آلَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً نَعُدُّهَا عَدَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning ikki xotini haqida Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan soʻrashga juda qiziqar edim. Ular haqida Alloh taolo: {Agar ikkovingiz Allohga tavba qilsangiz (yaxshi boʻlur, chunki) dilingiz ogʻib qolgan edi} degan edi». Soʻng u hadisni bayon qildi va unda shunday dedi: «Hafsa buni Oishaga oshkor qilgani sababli, Rasululloh ﷺ oʻsha soʻz tufayli xotinlaridan yigirma toʻqqiz kecha uzoqlashib turdilar. Oisha aytdi: Alloh azza va jalla ularning gaplarini u zotga bildirgach, ularga qattiq gʻazablangani uchun u zot: ‹Men ularning oldiga bir oy kirmayman›, degan edilar. Yigirma toʻqqiz kecha oʻtgach, u zot avval Oishaning oldiga kirdilar. Oisha unga: ‹Ey Rasululloh, siz bizning oldimizga bir oy kirmaslikka qasam ichgan edingiz, biz esa yigirma toʻqqiz kechani sanab, mana shu kunga yetib keldik›, dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Oy yigirma toʻqqiz kechadir›, dedilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг икки хотини ҳақида Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан сўрашга жуда қизиқар эдим. Улар ҳақида Аллоҳ таоло: {Агар икковингиз Аллоҳга тавба қилсангиз (яхши бўлур, чунки) дилингиз оғиб қолган эди} деган эди». Сўнг у ҳадисни баён қилди ва унда шундай деди: «Ҳафса буни Оишага ошкор қилгани сабабли, Расулуллоҳ ﷺ ўша сўз туфайли хотинларидан йигирма тўққиз кеча узоқлашиб турдилар. Оиша айтди: Аллоҳ азза ва жалла уларнинг гапларини у зотга билдиргач, уларга қаттиқ ғазаблангани учун у зот: ‹Мен уларнинг олдига бир ой кирмайман›, деган эдилар. Йигирма тўққиз кеча ўтгач, у зот аввал Оишанинг олдига кирдилар. Оиша унга: ‹Эй Расулуллоҳ, сиз бизнинг олдимизга бир ой кирмасликка қасам ичган эдингиз, биз эса йигирма тўққиз кечани санаб, мана шу кунга етиб келдик›, деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ой йигирма тўққиз кечадир›, дедилар».